# Polana

Joanna Papuzińska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Nad ranem, nad ranem,
Widziałam złotą polanę.
Bursztynową,
Łubinową,
Snową[1].
I wszyscy na niej stali,
Pięknie się uśmiechali
I byli bardzo mili,
I wszyscy się lubili.
Nikt się nie smucił ani nie gniewał.
A wysoko, na drzewach.
Gwizdały sobie wilgi.
…
I wyście też tam byli.

snowy (neol.) — przymiotnik od: sen. [przypis edytorski]