# Paw i orzeł

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Paw się dął, szklniące[1] pióra gdy wspaniale toczył.
Orzeł górnie bujając[2], gdy go w locie zoczył[3],
Rozśmiał się i przeleciał. Wrzasnął paw — w śmiech ptacy.
«Nie znają się — powtarzał — na rzeczach prostacy».
«Znają się — rzekł mu orzeł — wdzięk cenić umieją,
Ale gardzą przysadą[4] i z dumnych się śmieją».

szklniący — lśniący jak szkło. [przypis edytorski]

górnie bujając — latając wysoko. [przypis edytorski]

zoczyć — zobaczyć. [przypis edytorski]

przysada — nadmiar. [przypis redakcyjny]