# Piękne dni czerwca

Detlev von Liliencron

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Północ, szemrzą wirydarze[1],
Szept miłosny, młody nów,
Dźwięk ostatni rozemdleje[2],
Wszystko usnąć musi znów —
Za rzeką, za mroczną, słowik zawodzi.

Zieleń w słońcu, róż kwietniki,
Blaski białe, strugi śpiew,
Porankowy spokój rośny
Okapuje krople z drzew —
Za rzeką, za mroczną, słowik zawodzi.

W dal gościńce, tuman mglisty
Kolas strojnych, bosych stóp,
Wieniec chwały, trumien orszak
W pusty się przewala grób —
Za rzeką, za mroczną, słowik zawodzi.

Z wolna wieczór zmierzcha szaro,
Łagodnieje srogość pól,
Serce spokój odnajduje
I dziecięcy, dawny ból —
Za rzeką, za mroczną, słowik zawodzi.

wirydarz — kwadratowy ogród na terenie klasztoru. [przypis edytorski]

rozemdleć — tu: ucichnąć. [przypis edytorski]