# Pieśń II (Na psalm Dawidów LII)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Pieśń II. Na psalm Dawidów LII

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate?

Czemu się chłubisz[2], tyranie,
Z twoich praktyk złością możnych?
Pańska dobroć nie ustanie
Pilnować ludzi pobożnych.

Ostrzejszy nad naostrzoną
Brzytwę język twój pilnuje
Nieprawdę zmyślać szaloną
I na dobre potwarz knuje.

Milszać złość, niż cnoty święte,
Milszyć kłamca, niż prawdziwy,
Rado oko twe przeklęte
Patrzą zdrady zaraźliwej.

Przetoż cię Pan Bóg wyrzuci
Z pośrodka ludu swojego,
Starwszy[3] cie na proch, wywróci
I dom twój z gruntu samego.

Na to patrząc, ukrzywdzony
Zlęknie się Pańskiej możności,
A iż nagle zły skażony[4],
Rozśmieje się z przezpieczności[5].

Rzecze: „Onoż on, co w złocie
Ufał, w mocy, w chytrej sprawie,
Z płaczliwych sie śmiał w kłopocie,
Zapomniawszy Boga prawie.

A ja, drzewo jak oliwy,
W ogrodzie Pańskim wszczepiony,
Kwitnąć będę, nielękliwy,
W nadzieję z nieba obrony.

A ciebie przed wszemi, Panie,
Wyznam skaźcą[6] nieprawości
I, mając w tobie ufanie,
Zniosę wszelkie doległości”.

Przeczże się chlubisz ze złości, o mocarzu niesprawiedliwości? [przypis redakcyjny]

chłubisz — (tak w rękopisie) chlubisz, chełpisz. [przypis redakcyjny]

Starwszy — starłszy. [przypis redakcyjny]

nagle zły skażony — nagle zły [został] ukarany. [przypis edytorski]

przezpieczność — bezpieczność. [przypis edytorski]

skaźca — niszczyciel. [przypis redakcyjny]