# Pieśń przyjacielska

Franciszek Karpiński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Niechaj kto wzdycha do zbytków,
Jest coś droższego od złota,
Nie żądam wielkich pożytków,
Niech żyje przyjaźń i cnota!

Tu myśli nasze mieszamy,
W napoju, który pijemy,
Jednego człeka składamy[1],
Bo jedną duszą żyjemy.

To u mnie pierwsza przewaga[2],
Kochać się, to pierwsza rada,
Przyjaźnią wszystko się wzmaga,
Niezgodą wszystko upada.

Niech kłótnia szuka swej zguby!
Nam ręka z ręką się łączy,
Oto przyjacielskie śluby,
Które śmierć chyba zakończy.

Jednego człeka składamy — tworzymy razem (składamy się razem na) jednego człowieka. [przypis edytorski]

przewaga (daw.) — zaleta. [przypis edytorski]