# Pieśń VI (Na kształt psalmu CXX)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Pieśń VI. Na kształt psalmu CXX

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> Ad te levavi oculos meos

Panie nasz wszechmogący, wieczny, niepojęty,
Tobie Cheruby krzyczą: „Święty, święty, święty!”
Tobie Seraf, miłości prawej płomień czysty,
A twej chwały dwór znaczy firmament ognisty.

Przeto, choć wszędy tyś jest, oczy me płaczliwe
Tam podnoszę, i serce tam wzdycha teskliwe;
Bo ciężkościom nierówne zmysłów mych krewkości,
Jak słudzy od swych panów, pragną twej lutości.

I wola ma, twej woli sługa nie skwirkliwa,
Wżdy, by skromna od paniej panna, oczekiwa,
Rychło jej rękę podasz i sprawiedliwego
Ciężaru gwałt uskromisz z miłosierdzia twego.

O Ojcze miłosierny, którego dobroci
Żadnego grobla grzechu zdrojów nie odwróci,
Już się zmiłuj nad nami, zmiłuj się nad nami:
Jużeśmy nazbyt pełni szkody z despektami.

Już serce nie boleje, lecz jakmiarz[2] umiera,
Gdy nam możność niewdzięczna część i cześć wydziera,
Gdy nas hardość nadęta przenosi oczami,
Nie bacząc, że nie gardzą oczy twoje nami.

Do Ciebie wznoszą oczy swoje. [przypis redakcyjny]

jakmiarz — prawie. [przypis edytorski]