# Pieśń XI (Stronisz przede mną, Neto nie tykana...)

Jan Kochanowski

# Jan Kochanowski. Pieśni, Księgi pierwsze. Pieśń XI[1][2]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Stronisz przede mną, Neto[3] nie tykana[4],
By więc sarneczka, kiedy obłąkana[5]
Macierze szuka po górach ustronnych[6],
Nie bez bojaźni i postrachów płonnych[7].

Bo by sie namniej na drzewie wzjeżyły
Powiewne listki, by namniej ruszyły
Jaszczórki krzakiem, ta sie dusza zlęknie,
Aż od bojaźni na ziemi przyklęknie.

Lecz ja nie jako niedźwiedź albo mściwa
Myślę cię drapać lwica popędliwa;
Przestań też kiedy[8] za macierzą chodzić,
Już się ty możesz mężowi przygodzić[9].

Ks. 1, Pieśń XI — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 23) noszącej tytuł Ad Chloen meretricem fugientem se (Do hetery Chloe stroniącej od poety). [przypis redakcyjny]

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

Neto — Neta to dawne zdrobnienie od Agnieszka; u Horacego: Chloe. [przypis redakcyjny]

nie tykana — pozostająca dziewicą. [przypis redakcyjny]

obłąkany* (starop.) — zabłąkany. [przypis redakcyjny]

ustronny — odludny, niedostępny. [przypis redakcyjny]

postrachy płonne — nieuzasadniony strach. [przypis redakcyjny]

kiedy — tu: w końcu. [przypis redakcyjny]

sie (…) przygodzić (starop.) — przydać się. [przypis redakcyjny]