# Pieśń XXIII (Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli...)

Jan Kochanowski

# Jan Kochanowski. Pieśni, Księgi pierwsze. Pieśń XXIII[1][2]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli,
By nie znał nieprzyjaciel, że cię ma po woli[3];
Ale to nade wszystko za raz[4] odżałować,
A niewdzięcznemu panu tudzież podziękować.

Cierpiałem ja tak wiele, że mię wstyd powiadać,
A mógłby mi bezpiecznie każdy głupstwo zadać[5],
Żem sie dał za nos wodzić czas tak barzo długi,
Bacząc[6], że w małej wadze były me posługi.

Chciałem złość jakokolwiek wytrwać uprzejmością,
A zwyciężyć niewdzięczność swoją statecznością[7];
Ale moja uprzejmość i statek był prózny,
A jej niebaczny[8] umysł zawżdy memu rózny.

Bóg was żegnaj, niewdzięczne i nieludzkie wrota,
Świadome[9] mych częstych dróg i mego kłopota;
Bodaj tu pajęczyna i pleśń na was padła,
A te niewierne zamki rdza plugawa zjadła!

Ks. 1, Pieśń XXIII — kolejna pieśń o oczekiwaniu u drzwi ukochanej (zob. Ks.1, Pieśń XXI) oparta na motywach z poezji Katulla i elegików rzymskich. [przypis redakcyjny]

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

mieć po woli (starop.) — mieć w swojej mocy. [przypis redakcyjny]

za raz (starop.) — za jednym razem. [przypis redakcyjny]

bezpiecznie (…) głupstwo zadać — bez obawy, że się pomyli, zarzucić głupotę. [przypis redakcyjny]

bacząc (forma starop.) — chociaż zauważyłem. [przypis redakcyjny]

stateczność (a. statek*) — wierność, stałość. [przypis redakcyjny]

niebaczny (starop.) — niewdzięczny. [przypis redakcyjny]

świadomy (starop.) — będący świadkiem. [przypis redakcyjny]