# Pieśń XXI (Srogie łańcuchy na swym sercu czuję...)

Jan Kochanowski

# Jan Kochanowski. Pieśni, Księgi wtóre. Pieśń XXI[1][2]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;
Lecz to szczęściem szacuję[3],
Żem jest tak pięknym sidłem ułowiony;
Wesoło żywę[4], w trosce położony,
A w tym swoim wzdychaniu
Mam rozkosz[5] przeciw[6] ludzkiemu mniemaniu,
Oczy dziwnej piękności,
W których sie wszytki najdują wdzięczności[7].
Dzień to błogosławiony,
Kiedym ja waszym sidłem upleciony[8].

Ks. 2, Pieśń XXI — w pieśni pojawiają się liczne motywy z poezji Francesca Petrarki. [przypis redakcyjny]

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

szczęściem szacuję — uważam za szczęście. [przypis redakcyjny]

żywę (starop. forma 1 os. lp.) — żyję. [przypis redakcyjny]

rozkosz* (starop.) — przyjemność, zadowolenie (znaczenie nieco inne niż obecnie). [przypis redakcyjny]

przeciw — wbrew. [przypis redakcyjny]

wdzięczności — tu: wdzięki. [przypis redakcyjny]

upleciony — schwytany, opleciony. [przypis redakcyjny]