# Pieśń XXII (Proszę, jesli sie z tobą co śpiewało...)

Jan Kochanowski

# Jan Kochanowski. Pieśni, Księgi wtóre. Pieśń XXII[1][2]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Proszę, jesli sie z tobą co śpiewało,
Co by i ten rok, i dalej trwać miało,
Powiedz słowieński rym, o wielostrona[3]
Lutni złocona,

Mytyleńskiego mieszkańca[4] przed laty
Zabawo, który, choć w boju zębaty[5],
Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu
Przybił do brzegu.

Muzy parnaskie i naleźcę wina[6],
I Afrodytę, i z nią jejże syna[7]
I Lyka[8] z czarnym włosem i czarnema
Śpiewał oczema,

O czci Febowa[9] i stołów złoconych
Kraso niebieskich, o myśli strapionych
Wdzięczna ochłodo[10], i mnie sprzyjaźliwąm[11]
Bądź, gdy cię wzywąm!

Ks. 2, Pieśń XXII — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 32) noszącej tytuł Ad lyram (Do liry). [przypis redakcyjny]

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

wielostrona — wielostrunna. [przypis redakcyjny]

Mytyleński mieszkaniec — chodzi o Alkajosa z Mytyleny, poetę gr. żyjącego w VII w. p.n.e. [przypis redakcyjny]

zębaty — zaciekły. [przypis redakcyjny]

naleźca wina — Bachus (mityczny wynalazca i bóg wina). [przypis redakcyjny]

jejże syna — synem Afrodyty był Amor. [przypis redakcyjny]

Lyk — Lycus, chłopiec, którego urodę i wdzięki opiewał Alkajos. [przypis redakcyjny]

czci Febowa — chlubo Feba-Apollina, opiekuna muz, grającego też na lutni. [przypis redakcyjny]

ochłoda — tu: pociecha. [przypis redakcyjny]

sprzyjaźliwąm — życzliwą, sprzyjającą. [przypis redakcyjny]