# te drugie

Marta Podgórnik

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

wieczorny wstrząs dla systemu, znów
bajzel w mózgu jak po fenactilu —
nie, on się już nie zmieni, zawsze
już będzie używał półśrodków.

będąc ludźmi czynu, kupmy kawałek
ziemi i załóżmy farmę. tylko nie kopmy
sobie więcej pod nogami, kalecząc ślady
czyichś ostrożnych kroków.

już nie rzucamy się sobie na szyję
jak głodny sznur, już tylko dbamy o
pozorny ład naszych stosunków, jak
to brzmi, posłuchaj.

a kiedy kładziemy się spać, zawsze mamy
żal, lecz nie do kogoś, kto
przecież nam robi to wszystko.

och, ona jest nietykalna.
bardziej niż umarli.