# Pójdźmy wszyscy do stajenki...

# Pójdźmy wszyscy do stajenki…

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pójdźmy wszyscy do stajenki,
Do Jezusa i Panienki,
Powitajmy maleńkiego
I Maryję, Matkę Jego.

Witaj, Jezu ukochany,
Od[1] Patriarchów[2] czekany,
Od Proroków ogłoszony,
Od narodów upragniony.

Witaj, Dziecineczko w żłobie,
Wyznajemy Boga w Tobie,
Coś się narodził tej nocy,
Byś nas wywarł z czarta mocy.

Witaj, Jezu, nam zjawiony,
Witaj, dwakroć narodzony,
Raz z Ojca przed wieków wiekiem,
A teraz z Matki człowiekiem.

Któż to słyszał takie dziwy?
Tyś człowiek i Bóg prawdziwy,
Ty łączysz w Boskiej osobie
Dwie natury różne sobie. [3]

Tyś świat stworzył, a świat Ciebie
Nie poznał, mając wśród siebie;
Idziesz dla jego zbawienia,
On ci odmawia schronienia.

Za to u świata ubogich[4],
Ale w oczach Twoich drogich
Pastuszków, którzy czuwali,
Wzywasz, by Cię przywitali.

O, szczęśliwi pastuszkowie,
Któż radość waszą wypowie?
Czego Ojcowie żądali,
Wyście pierwsi oglądali.

Obietnica w raju dana
Dziś została wykonana;
Boże, jakżeś miłosierny,
W darach hojny, w słowach wierny!

Takżeś świat ten umiłował,
Iżeś Syna nie żałował;
Zesłałeś Go na cierpienia
Od samego narodzenia.

O Jezu, nasze kochanie,
Czemu nad niebios mieszkanie
Przekładasz[5] nędzę, ubóstwo,
I wyniszczasz Swoje Bóstwo.

Miłości to Twojej dzieło,
Z miłości początek wzięło;
Byś nas zrównał z Aniołami,
Poniżasz się między nami.

Spraw to, Jezu, Boskie Dziecię,
Niech Cię kochamy nad życie;
Niech miłością odwdzięczamy
Miłość, której doznawamy.

Święta Panno, Twa przyczyna[6]
Niech nam wyjedna u Syna,
By to Jego narodzenie
Zapewniło nam zbawienie.

od (daw.) — tu: przez. [przypis edytorski]

patriarchów — ze względu na rytm czytamy czterosylabowo („patryjarchów”); patriarcha — w Biblii: jeden z legendarnych przodków Izraela, np. Abraham, Izaak, Jakub. [przypis edytorski]

Któż to słyszał takie dziwy?/ Tyś człowiek i Bóg prawdziwy,/ Ty łączysz w Boskiej osobie/ Dwie natury różne sobie — strofa popularyzuje katolicki dogmat o podwójnej, zarazem boskiej i ludzkiej, naturze Chrystusa. [przypis edytorski]

u świata ubogich — sens: u ludzi, którzy na tym świecie są ubodzy. [przypis edytorski]

przekładać (daw.) — częściej: przedkładać, czyli woleć, wybierać zamiast czegoś innego. [przypis edytorski]

przyczyna — tu: wstawiennictwo. [przypis edytorski]