# Pieśń (Fraszka ten świat i złoto...)

Wacław Potocki

# Wacław Potocki. Pieśń[1]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Fraszka ten świat i złoto, Jedwab i perły błoto;
Jako się z ziemie[2] rodzi, Tak zaś pod ziemię wchodzi.
Fraszka rozkosz choć słodka, Bo nie tylko jest krótka,
Ale tysiąc goryczy, Oraz po sobie liczy.
Rzadko bez grzechu bywa, Ten, co jej rad zażywa.
A wytchnieć[3] tych słodkości, Kiedy się w cię[4] zagości
Robak sumienia złego, I gniew Stwórce[5] twego;
Ciężka jest jego ręka, Kiedy człowieka nęka.
Fraszka sława i próżne, O nię[6] starania różne…
A kto cnoty nie umie, I w największym rozumie
Głupi, trzeba go ćwiczyć[7], Bo trzech nie umie zliczyć.
Dobra piękna wymowa, Gdzie cnota kładzie słowa;
Dobry żywot, kto żywie[8] Na tym świecie cnotliwie
I kto się w cnotę robi, Na wieki się ozdobi.

Pieśń — Pieśń naśladuje ulubiony ówcześnie wzór tzw. „kozaczka duchownego”. [Mowa tu o pochodzących z początku XVII w. Kozaczku Duchownym na dwa Chory, Anyelski y Diabelski i Pieśni o Kozaczku Duchownym, które same również zostały zainspirowane formą innego utworu: Pieśni o Kozaku i Kulinie. Kozaczki mają formę dialogu, stąd specyficzna budowa i wyraźny, podkreślony wielkimi literami i interpunkcją, podział wersów na pół w Pieśni Wacława Potockiego. — red. WL.] [przypis redakcyjny]

z ziemie (starop. forma D. lp r.ż.) — z ziemi. [przypis edytorski]

wytchnieć (daw.) — odechce ci się. [przypis redakcyjny]

w cię (starop. forma Msc. lp) — w tobie. [przypis edytorski]

Stwórce (starop. forma D. lp r.m.) — Stwórcy. [przypis edytorski]

o nię (starop. forma B. lp r.ż.) — o nią. [przypis edytorski]

ćwiczyć (daw.) — napominać. [przypis edytorski]

żywie (daw.) — żyje. [przypis redakcyjny]