# Na pamiątkę

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Jeżeli duchy mają żywot wieczny,
jeżeli wieczne przechodzą przemiany,
to ziemia dla nich jest tragedią bytu;
żywotów jakichś marzą blask słoneczny
i chcą dla siebie czegoś zza błękitu —
i na nędz swoich patrzą krwawe rany.


*


Jeżeli kiedy choć godzinę jedną,
jak gdyby cichym, dalekim ustroniem
było ci serce czyje; jeśli chwilę
spokój i ulgę w nim miałaś bezwiedną:
to już to serce zasłużyło tyle,
ażeby więcej nie zapomnieć o nim.


*


Jedno jest tylko zbawienie na ziemi:
zatłumić w sobie dzikie ludzkie zwierzę,
za ideami lecieć słonecznemi
i zgłuszyć serca krzyk w wielkiej ofierze,
i, zapomniawszy swojej doli własnej,
niedolom cudzym być jak anioł jasny.