# Przez turnie, pustki...

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

# Kazimierz Przerwa-Tetmajer. Przez turnie, pustki…

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Przez turnie[1], pustki wiatr ściga mgły,
ściga niechwytne[2] nad wodną toń — —
o serce ludzkie, ścigaj swe sny,
przez turnie, pustki je goń.

Ścigaj niechwytne twoje sny-mgły,
aż cię ból zdejmie i żal i gniew,
goń je, aż z ciebie wytrysną łzy,
wytrysną łzy, wytryśnie krew…

turnia — szczyt, zwł, skalisty i stromy. [przypis edytorski]

niechwytny — nieuchwytny. [przypis edytorski]