# Przyjaciel

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

«Uciekam się[1] — rzekł Damon — Aryście[2], do ciebie,
Ratuj mnie, przyjacielu, w ostatniej potrzebie:
Kocham piękną Irenę. Rodzice i ona
Jeszcze na moje prośby nie jest nakłoniona».
Aryst na to: «Wiesz dobrze, wybrany z wśród wielu,
Jak tobie z duszy sprzyjam, miły przyjacielu.
Pójdę do nich za tobą[3]!» Jakoż się nie lenił:
Poszedł, poznał Irenę i… sam się ożenił.

uciekać się do kogoś — powierzać się czyjejś pomocy. [przypis edytorski]

Damon, Aryst — konwencjonalne imiona nadużywane przez bardzo częste powtarzanie w utworach literackich XVII i XVIII w., zwłaszcza w sielankach dworskich oraz w satyrach i komediach. [przypis redakcyjny]

Pójdę do nich za tobą — Pójdę do nich w Twojej sprawie. [przypis edytorski]