# Psalm XXVIII

Wespazjan Hieronim Kochowski

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> Dilexi quoniam exaudiet Dominus[1].

Psalm 114[2]

Za domowe dobrodziejstwo dzięka[3]

Ukochałem, iż wysłuchał Pan głos płaczu mego: i nie odwrócił oblicza Swego przed żebrzącym.

I nakłonił ucha Swego ku mnie, a suplikę[4] uniżonego miłościwie przyjąwszy, dał, o com Go pokornie żądał[5].

Albowiem ogarnęły mię były zewsząd dolegliwości; a dla[6] ciężkiego utrapienia w żalu miary nie miałem.

Gdy mi odjęta była połowica dusze mojej i wszystkie ozdoby życia i fortun z głowy mojej spadły.

Nie wiedziałem, w takiej przygodzie gdzie się obrócić, a przez zmięszanie[7] zmysłów zewnętrznych, zapomniałem o lekarstwie z nieba.

Aż ci mi niekiedy dobry przyjaciel powie: Zdaj na Pana żądanie twoje, a On cię pocieszy.

Jenom[8] pomyślił, westchnął i wymówił, aż zaraz z nieba pomoc; gdyż Bóg nasz dobry i Pan wielce litościwy.

Szczodra ręka Jego sypie dobrodziejstwa na niegodnych i niewdzięcznych, a często i na niewiadomych[9].

Nie chce dać człowiek, albo nie umie, albo się datkiem zubożyć boi; Bóg zaś jako morze, i małe, i wielkie rzeki napełnia, wodami łask nieprzebranych.

Dziwna tego Pana szczodroto[10]! Który mając wszystko, tak siłę[11] daje, a dawszy siłę, i sam się dał ludziom na zbawienie w przydatku[12].

Doznałem, wyznawam[13], uniżyłem się; a Pan mi dobrze czynił, nie patrzając na podłość moję[14], żem niegodny, ale na wszechmocność Swoję, iże jest dobroczynny.

Bo zrzuciwszy ze mnie wór utrapienia, odział mię płaszczem weselnym, i nagrodziwszy stratę, osuszył oczy moje od płaczu.

Dawszy mi ratunek podobny, dał hamulec w upadku i podźwignienie, a tak wyrwał duszę moję od śmierci.

Udzieliwszy łaskę do podparcia w przygodzie, dał warunek nogom od usterku[15] majestat wieczny obrażającego.

Za tę tedy[16] łaskę, Panu z niskiem upadnieniem dziękuję, dziękuję za nagrodę utraty, a oraz[17] i w pewnej nadziei zostaję, że mu się podobać będę w krainie żyjących.

Chwała Ojcu etc[18].

Dilexi quoniam exaudiet Dominus (łac.) — Miłuję Pana, albowiem usłyszał; Psalm 116 (incipit cz. 1 psalmu, w Wulgacie: Psalm 114). [przypis edytorski]

Psalm 114 — tak w Wulgacie; w dzisiejszej numeracji np. wg. Biblii Tysiąclecia: Psalm 116 (cz. 1). [przypis edytorski]

dzięka (daw.) — podzięka, dziękczynienie. [przypis edytorski]

suplika (daw., z łac.) — prośba, błaganie. [przypis edytorski]

żądać kogo o co (daw.) — dziś: żądać co od kogo; prosić kogo o co. [przypis edytorski]

dla (daw.) — z powodu. [przypis edytorski]

zmięszanie (daw. forma) — dziś: zmieszanie. [przypis edytorski]

jenom pomyślił (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: jeno pomyślałem, tylko pomyślałem. [przypis edytorski]

niewiadomy (daw.) — tu: nieświadomy, niewiedzący o czym. [przypis edytorski]

szczodrota (daw.) — szczodrość. [przypis edytorski]

siłę (daw. forma) — dziś nieodmienne: mnóstwo, wiele. [przypis edytorski]

w przydatku (daw.) — na dodatek, na dokładkę. [przypis edytorski]

wyznawam (daw. forma) — dziś: wyznaję. [przypis edytorski]

moję (…) swoję (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: moją, swoją. [przypis edytorski]

usterk (starop.) — przeszkoda, o którą można się potknąć; szkopuł; potknięcie się; uszkodzenie, wada, szwank. [przypis edytorski]

tedy (daw.) — zatem. [przypis edytorski]

a oraz (starop.) — a także. [przypis edytorski]

etc. (łac.) — skrót od et caetera: i tak dalej, i tym podobnie. [przypis edytorski]