# Ja jestem satyr

Wacław Rolicz-Lieder

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ja jestem satyr[1], który łacińskiemi[2]
Drogi wędrując wrócił do Grecyi[3],
Bez postumentu siadł na leśnej ziemi
W łańcuchu z drobnych serduszek na szyi,
I kiedy cisza napływa na drzewa,
Wśród leśnej woni po sarmacku śpiewa.

Śpiewam, com przeżył był[4], co przebolałem,
I co prześniłem z nimfami[5] o ciele
Różanym, wieczór, i co naszeptałem
Do uszu nimfom przy miłosnym dziele,
I o tym, czegom im nie dopowiedział
Wówczas, gdym jeszcze wszystkiego nie wiedział.

A gdy koło mnie leśnymi drogami
Idą powoli z szarymi dzbankami
Smętne niewiasty i trzpiotne dziewczyny
Nad źródła, kędy srebrna woda płacze —
Krew moja kurzy się, jako kominy,
Gdy z pól wieczorni ściągają oracze.

Satyr (mit. gr.) — bożek leśny wyobrażany z koźlimi nogami. [przypis redakcyjny]

łacińskiemi — dziś popr. łacińskimi. [przypis edytorski]

Grecyi — dziś popr. Grecji. [przypis edytorski]

przeżył był — daw. forma czasu zaprzeszłego; dziś: przeżyłem (wcześniej, dawniej). [przypis edytorski]

nimfy (mit. gr.) — bóstwa leśne i wodne. [przypis edytorski]