# Gongyla

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Gongyla, cudna moja kochanka
Odeszła…
— (czyli smutek się zmniejszy?) —
Oto mi wypadł z młodego wianka
Kwiat najpiękniejszy. —

…Bo oczarował mnie bóg kochaniem
I czar tęsknoty zlał w łono drżące…
— Może to w oczy, smutkiem milczące,
Hermes mi spojrzał z zorzy świtaniem?…
O, niech się zjawi, niech zakołysze
Wokół mej skroni tęczą wesołą,
A błagać będę o wieczną ciszę
I kwiat lotosu na blade czoło…