# Północ

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Dawno już zgasły Plejady[1]…
Za cichym borem, w mgle bladej
Księżyc do skłonu się chyli…

Serce tęsknotą mi płonie — — —
(…Tyś pewnie teraz, Faonie,
Przy Amaryli!…)

Plejady (mit. gr.) — siedem nimf, córek tytana Atlasa i okeanidy Plejone (nazwa ich może też oznaczać „gołębice”, gr. peleiades), będących towarzyszkami dziewiczej bogini Artemidy; ścigane przez Oriona, zostały przemienione przez Zeusa w gwiazdy; imieniem Plejad nazwana jest gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka, sąsiadująca z konstelacją Oriona; ze wschodem Plejad na niebie nad Grecją w początkach maja rozpoczynał się pomyślny dla żeglugi morskiej okres, który kończył się wraz z ich zachodem na początku listopada, kiedy nastawał okres burzowy; Plejady najlepiej widoczne są przed północą, otacza je charakterystyczna błękitnawa mgławica. [przypis edytorski]