# Słoń i pszczoła

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Niechaj się nigdy słaby na mocnych nie dąsa!
Zaufana[1] tym pszczoła, że dotkliwie kąsa,
Widząc, iż słoń ogromny na łące się pasie,
A na nią nie uważa, choć przybliżyła się,
Chciała go za to skarać. Gdy kąsać poczęła,
Cóż się stało? Słoń nie czuł, a pszczoła zginęła.

zaufany — tu: zadufany, mający bezgraniczne zaufanie. [przypis edytorski]