# Sonet III (Do Naświętszej Panny)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Sonet III. Do Naświętszej Panny

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Panno bezrówna[1], stanu człowieczego
Wtóra[2] ozdobo, nie psowała[3] w której[4]
Pokora serca, ni godność pokory,
Przedziwna matko stworzyciela swego!

Ty, głowę starwszy[5] smoka okrutnego,
Którego jadem świat był wszystek chory[6],
Wziętaś jest w niebo nad wysokie chóry[7];
Chwalebna, szczęścia używasz szczerego[8].

Tyś jest dusz naszych jak księżyc prawdziwy,
W którym wiecznego baczymy[9] promienie
Miłosierdzia[10], gdy na nas grzech straszliwy

Przywodzi [11]smutnej nocy ciężkie cienie!
Ale [Ty] zarzą[12] już nam nastań raną[13],
Pokaż twego słońca światłość żądaną.

bezrówny (daw.) — niemający nikogo a. niczego równego sobie; niezrównany. [przypis edytorski]

wtóry (daw.) — drugi. [przypis edytorski]

psować — dziś popr.: psuć. [przypis edytorski]

Szyk przestawny pod wpływem składni łacińskiej: w której nie psowała (nie psuła się). [przypis redakcyjny]

starwszy — dziś popr.: starłszy (starop. forma imiesłowu). [przypis redakcyjny]

smoka okrutnego, Którego jadem świat był wszystek chory — szatana; odnośnie całego obrazu por. Rdz 3, 15. [przypis edytorski]

wysokie chóry — chóry anielskie w niebie. [przypis redakcyjny]

szczery (daw.) — prawdziwy. [przypis edytorski]

baczyć (daw.) — widzieć, zauważać. [przypis edytorski]

W którym wiecznego… — szyk przestawny: w którym widzimy promienie wiecznego miłosierdzia… [przypis redakcyjny]

przywodzić (daw.) — sprowadzać. [przypis edytorski]

zarzą — zorzą. [przypis redakcyjny]

raną — poranną. [przypis redakcyjny]