# Sonet V (O nietrwałej miłości rzeczy świata tego)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Sonet V. O nietrwałej miłości rzeczy świata tego

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

I nie miłować ciężko, i miłować[1]
Nędzna pociecha, gdy żądzą zwiedzione[2]
Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,
Które i mienić[3], i muszą się psować[4].

Komu tak będzie dostatkiem smakować
Złoto, sceptr[5], sława, rozkosz i stworzone
Piękne oblicze, by tym nasycone
I mógł mieć serce, i trwóg się warować[6]?

Miłość jest własny[7] bieg bycia naszego;
Ale z żywiołów utworzone ciało,
To chwaląc, co zna początku równego[8],

Zawodzi duszę, której wszystko mało,
Gdy ciebie, wiecznej i prawej[9] piękności,
Samej nie widzi, celu swej miłości.

I nie miłować ciężko, i miłować — porównaj http://www.wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-pierwsze-z-anakreonta-ciezko-kto-nie-miluje-c.html [przypis edytorski]

zwieść (daw.) — oszukać. [przypis edytorski]

mienić się (daw.) — zmieniać się. [przypis edytorski]

i mienić, i muszą się psować — muszą się zmieniać i psuć. [przypis edytorski]

sceptr — berło królewskie; tu przenośnie: władza. [przypis edytorski]

warować — obronić; por. warownia. [przypis redakcyjny]

własny — właściwy. [przypis edytorski]

początku równego — takiego samego (tu: ziemskiego, materialnego) pochodzenia. [przypis edytorski]

prawy (daw.) — prawdziwy. [przypis edytorski]