# Błogosławieństwo (z Petrarki)

Adam Mickiewicz

# Adam Mickiewicz. Błogosławieństwo. (z Petrarki)

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Błogosławiony rok ów, miesiąc, i niedziela,
I dzień ów, i dnia cząstka, i owa godzina,
I chwila, i to miejsce, gdzie moja dziewczyna
Uczucia mi natchnęła, choć ich nie podziela.

Błogosławione oczki blasku i wesela,
Skąd amorek wygląda i łuczek napina,
Błogosławiony łuczek, strzałki i chłopczyna,
Co do mnie wówczas strzelił[1], ach! i dotąd strzela.

Błogosławię ci pierwsza piosnko nieuczona,
Którą odbiły lasy domowe i rzeki,
Którą potem ojczysta powtarzała strona.

Błogosławię ci pióro, którym w czas daleki
Wsławiłem Ją, i moja pierś błogosławiona,
W której Laura mieszkała i mieszka na wieki!

chłopczyna, co do mnie (…) strzelił — Amor. [przypis edytorski]