# Sonet XVIII. Do D. D. (Wizyta)

Adam Mickiewicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ledwie wnijdę[1], słów kilka przemówię z nią samą,
Jużci dzwonek przeraża, wpada galonowy[2],
Za nim wizyta, za nią ukłony, rozmowy,
Ledwie wizyta z bramy, już druga za bramą.

Gdybym mógł, progi wilczą otoczyłbym jamą,
Stawiłbym lisie pastki[3], kolczaste okowy,
A jeśli nie dość bronią, uciec bym gotowy
Na tamten świat, stygową[4] zasłonić się tamą.

O przeklęty nudziarzu! ja liczę minuty,
Jak zbrodniarz, co go czeka ostatnia katusza:
Ty pleciesz błahe dzieje wczorajszej reduty[5].

Już bierzesz rękawiczki, szukasz kapelusza,
Teraz odetchnę nieco, wstąpi we mnie dusza…
O bogi! znowu siada, siedzi jak przykuty!

wnijść (daw.) — wejść. [przypis edytorski]

galonowy (daw.) — lokaj, służący w odpowiedniej liberii. [przypis edytorski]

pastka — pułapka, w którą się wpada, zamaskowany dół, zasadzka na zwierzynę zastawiona przez kłusownika a. myśliwego. [przypis edytorski]

stygowa (…) tama — właśc. styksowa tama; odgradzająca tak nieodwołalnie, jak rzeka Styks w mit. gr. stanowiąca granicę krainy zmarłych, Hadesu. [przypis edytorski]

reduta (daw.) — tu: bal, przyjęcie. [przypis edytorski]