# Do ***

Władysław Syrokomla

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Z pałaców sterczących dumnie
Znijdź[1], piękna, do mojej chatki,
Tylko zabierz swe manatki,
Bo hołotę[2] znajdziesz u mnie.

Święte pustki wszędzie, wszędzie,
Ale nie marz nic o chlebie,
Bo kochanek wierny ciebie
Czułościami karmić będzie.

Z rana ci wianek uplotę,
Na obiad dam szmer strumyka,
Na wieczerzę śpiéw słowika,
A na noc marzenia złote.

A gdy cię dumanie czyste
W niebieskie sfery uniesie,
Przez otwory w mojéj strzesie[3]
Obaczysz niebo gwiaździste!

> 1843

znijdź (daw.) — zejdź. [przypis edytorski]

hołota — gołota; bieda. [przypis edytorski]

w strzesie — dziś popr. forma Msc.: w strzesze; strzecha: słomiane pokrycie dachu chaty wiejskiej. [przypis edytorski]