# Chłopcy silni jak stal

Józef Szczepański

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Chłopcy silni jak stal,
oczy patrzą się w dal,
nic nie zrobi im wojny pożoga!
Hej, sokoli nasz wzrok,
w marszu sprężysty krok
i pogarda dla śmierci i wroga.

Dalej więc, naprzód marsz ku zwycięstwu, w górę skroń, orzeł nasz lot swój wzbił.

Chłopcy silni jak stal,
oczy patrzą się w dal,
hej, do walki nie zbraknie nam sił!

Godłem nam biały ptak,
a „Parasol[1]” to znak,
naszym hasłem — piosenka szturmowa.
Pośród kul, huku dział,
oddział stoi, jak stał,
choć poległa już chłopców połowa.

Dzisiaj ty, jutro — ja, śmierć nie pyta, gotuj broń, krew ci gra boju zew!

Chłopcy silni jak stal,
oczy patrzą się w dal,
a na ustach szturmowy brzmi śpiew…

Kwiatów rój, panien rój i sztandary.
Równy krok, śmiały wzrok,
bruk aż drży!…
Alejami z paradą,
będziem szli defiladą,
w nową Polskę, co wstanie z naszej krwi!…

Parasol — batalion Armii Krajowej, złożony przede wszystkim z harcerzy należących do Szarych Szeregów, biorący udział w Powstaniu Warszawskim; należał do zgrupowania Radosław, a walki toczył na Woli, na Starym Mieście, na Czerniakowie i na Mokotowie. [przypis edytorski]