# Dumka (Po co u mnie czarne brewki?)

Taras Szewczenko

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> На що мені чорні брови

Po co u mnie czarne brewki?
Po co oczy gdyby[1] żar?
Po co sercu grają śpiewki?
Po co w głowie tyle mar?
Moje lata, moje młode
Giną marnie z dnia do dnia;
A oczami gdzie powiodę,
Zawsze z oczu lunie łza.
Dusza boli, nędza światem,
Jak zamknięty w klatce ptak.
Po co ludzie zwą mnie kwiatem,
Dobrej doli gdy mi brak?
Świat obmierźle w oczach stoi,
Nie ma nawet pięknych snów;
Ludzie swoi jak nie swoi,
By przemówić kilka słów.
Nikt nie spyta w całym domu,
Czemu oko w ciągłej łzie.
Rozpowiedzieć nie ma komu,
Czego biedne serce chce.
Jak gołąbek ciągle grucha,
Ciągle grucha w noc i w dzień;
Ale jęku nikt nie słucha,
Nie uważa serca drgnień.
Nieciekawe obcych grono,
Bo i na cóż obcym znać?
Cierp, sieroto, boć[2] sądzono,
Młode lata marnie trać.
Płaczże, serce, płaczcie oczy,
Nim zamkniecie się do snu.
Niech się w stepie jęk roztoczy,
Niech przyleci wicher tu,
Niech zaniesie te napiewy[3],
Aż gdzie morze brzegi rwie,
Niech zdradliwy czarnobrewy
Ma pohybel[4] w mojej łzie.

gdyby (daw.) — tu: jak gdyby; jakby, niby. [przypis edytorski]

boć sądzono — bo ci sądzono. [przypis edytorski]

napiew (reg.) — śpiew; melodia. [przypis edytorski]

pohybel (z ukr.) — szubienica, przen. zguba. [przypis edytorski]