# Wiersz o dziesięciu kieliszkach

Władysław Szlengel

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Najlepsza wódka to zła wódka,
mocna wódka i gorzka,
pod serca na przykła[d] lub gęsie udka
albo, powiedzmy, pierożka.
Pierwszy kieliszek — drugi kieliszek,
gorzko ci w gębie: Uaa —
chętnie, panowie, wam towarzyszę,
dobra jest wódka zła…
Trzeci kieliszek — czwarty kieliszek,
świat już dla ciebie za wąski,
rozmach — cholera — głośno — cholera —
zabrać te wszystkie zakąski —
Stuknąć koleżkę widelcem w żebra,
humor, cholera, się ma —
igra żyrandol na sztućcach ze srebra,
dobra jest wódka zła…
Od razu wykład o geografii,
Tunis — rozumiesz: tu…
a tędy to już każdy potrafi,
desant kapelusz i lu…
Piąty kieliszek, szósty kieliszek,
gorąco — zdejmować palta — i
już zna kombinacje wodzów i szyszek
— z góry, panowie, i — Malta…
Już w bohaterskie skrzydełka obrósł,
na barkach udźwignąłby gmach,
mapą jest cały zalany obrus,
desant butelką i trach…
Głupstwo: nie dojeść — i wszystko frajer,
rok przeżyjemy i dwa,
grunt to, panowie, tu — w sercu fajer[1],
ach, dobra jest wódka zła…
Siódmy kieliszek — ósmy kieliszek,
wszystko kolebie się w krąg,
lampa pijana tak się kołysze,
zaraz mi spadnie do rąk.
Jasno, świetliście, wszystko jest proste,
życie w kieliszku się pluszcze,
za moje zdrowie, za jego zdrowie,
tego frajera tam w lustrze…
Kręci się w głowie dziewięć kieliszków,
my górą, panowie: Hurra…
przekreślam wojnę: wiwat, braciszku,
dobra jest wódka zła…
A teraz jeszcze — żeby do reszty,
nim rozko[ły]szą się kąty…
jeszcze, panowie — to już ostatki,
jeszcze kieliszek dziesiąty.
Jak łomem w głowę, jak zimnym chlustem
od razu trzeźwo i źle,
ślepa zgryzota w kieliszku pustem[2]
stoi w opasce na dnie…
Pusta butelka blado i trupio
wróży niepewność dnia,
znowu jest smutno, trwożno i głupio,
wódka jest gorzka i zła.
Nie pij do końca — zostaw kieliszek,
nie wysącz wódki do dna,
jutro się przyda dziesiąty kieliszek,
choć wódka jest gorzka i zła…

fajer (z jidisz) — ogień. [przypis edytorski]

pustem — dziś popr.: pustym (forma zachowana ze względu na rym). [przypis edytorski]