# XLIV. Dławiąc się sobą idzie prosto do nieba

Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki

# Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki. XLIV. Dławiąc się sobą, idzie prosto do nieba

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

stocz ze mną wojnę a będziesz zwycięski
każdego dnia będziesz zwycięski
i każdego pokonany gdy tylko zawołam
na pomoc umarłych

to moje ulubione zajęcie przywoływanie zmarłych
i nie znam innego pośród dni moich
wschodzi słońce i jest mi najłatwiej o krzyk
słońce zachodzi o krzyk się proszą wszystkie moje kości

jakbym był tylko rozgrzanym szkieletem
i nawet łatwiej być mi rozgrzanym szkieletem
aniżeli cielskiem porośniętym w przerażone mięso
które dławiąc się sobą idzie prosto do nieba