# Trzoda

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pies wierny, owca prosta, ale dobre zwierzę,
Z wilkiem i lisem raz weszły w przymierze:
Lis, aby od kur stronił,
Wilk, aby owce bronił,
Jednak, iż był lis zdradny, wilk w siłę zamożny[1],
Pies był ostrożny.
Gdy szły w manowce,
Pilnował owce,
A na odwodzie[2]
Czuwał przy trzodzie.
Raz gdy się kury, gęsi, owce w radę zeszły,
Przybył tam i rzekł do nich lis w lata podeszły:
«Próżno się zgromadzacie już to razy kilka;
Zawsze jest podejźrzenie[3] na lisa i wilka:
Na wilka, co was broni, kochane jagnięta,
Na lisa, co was strzeże, kury i gąsięta!
Pies was w to podejźrzenie ku nam przyprowadza,
Pies was zdradza».
Więc wyrok zgromadzenia psa odejść przymusił.
Cóż zatem? Wilk zgryzł owce, lis kury wydusił
I tak to zawsze bywa, gdy się zejdą w kupie
Pilnujący roztropni, pilnowane głupie.

w siłę zamożny — obdarzony siłą. [przypis redakcyjny]

na odwodzie — w straży tylnej. [przypis redakcyjny]

podejźrzenie (starop.) — podejrzenie. [przypis edytorski]