# Gabryś

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Był raz głupi Gabryś. A wiecie, co robił?
Kiedy konie żarły, on im owies drobił.

Sitem wodę czerpał[1], ptaki uczył fruwać,
Poszedł do kowala[2], kozy chciał podkuwać[3].

Czapką kwiat nakrywał, kiedy deszczyk rosił[4],
Liczył dziury w płocie, drwa[5] do lasu nosił.

Zimą domek z lodu zbudował przed chatą,
«Będę miał, powiada[6], mieszkanie na lato.»

Gdy go słonko piekło, to na słońce dmuchał,
A za topór chwytał, gdy go gryzła mucha.

A tatusia pytał, czy mu księżyc kupi…
Taki był ten Gabryś. A jaki? No, głupi.

czerpać — nabierać. [przypis edytorski]

kowal — osoba, która produkuje różne przedmioty z żelaza. [przypis edytorski]

podkuwać — zakładać podkowy, czyli metalowe części przybijane na spód kopyt konia; kóz się nie podkuwa. [przypis edytorski]

rosić — (o deszczu) padać delikatnie, małymi kropelkami. [przypis edytorski]

drwa — drewno przygotowane do palenia w piecu. Drwa nosi się z lasu do domu, gdzie używa się pieca do ogrzewania i gotowania. [przypis edytorski]

powiadać — mówić. [przypis edytorski]