# Mróz

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

W ostry mróz chłopek wiózł
Z lasu chrust[1] na wozie,
Skrzypi coś, oś nie oś[2],
Trzaska chrust na mrozie.

Tężał[3] mróz, wicher rósł,
Pędząc jak w sto koni[4],
Trzeszczy wóz, trzeszczy mróz,
Chłop zębami dzwoni.

Szkapa: brr, chłop jej: prr —
A podwozie zgrzyta,
Gwiżdże wiatr, śwista bat,
Stukają kopyta.

Chrzęst i brzęk, zgrzyt i stęk,
Hałas jak w fabryce!
Mniejszy mróz, lżejszy wóz
Przy takiej muzyce.

chrust — suche gałęzie do palenia np. w piecu. [przypis edytorski]

oś — rura łącząca koła wozu. [przypis edytorski]

tężeć — twardnieć; tu: nasilać się, potężnieć. [przypis edytorski]

pędzić jak w sto koni — pędzić z ogromną prędkością, z pośpiechem. [przypis edytorski]