# Stół

Julian Tuwim

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Wyrosło w lesie drzewo potężne,
Twarde, wysmukłe[1] i niebosiężne[2].

Raz przyszli drwale[3], drzewo zrąbali,
Bardzo się przy tym naharowali[4].

Potem je konie na tartak[5] wlokły,
Tak się zziajały[6], że całe zmokły.

Na tym tartaku warczące piły
Tak drzewo cięły, że się stępiły.

Kupił te szorstkie listwy[7] i deski
Stolarz[8] warszawski Adam Wiśniewski.

Adam Wiśniewski, nie lada[9] majster[10].
Wziął piłę, młotek, hebel[11] i klajster[12].

Mierzył, heblował, kleił, sposobił[13],
Zbijał, malował, wreszcie stół zrobił.

Tyle to trzeba było mozołu[14]
Dla sporządzenia jednego stołu.

wysmukły — wysoki i cienki. [przypis edytorski]

niebosiężny — wysoki aż do nieba. [przypis edytorski]

drwal — człowiek pracujący w lesie przy ścinaniu drzew. [przypis edytorski]

naharować się — napracować się, namęczyć się. [przypis edytorski]

tartak — miejsce, gdzie tnie się drzewo na deski. [przypis edytorski]

zziajać się — bardzo się zmęczyć; objawem takiego zmęczenia jest dyszenie (ziajanie) z wysiłku. [przypis edytorski]

listwa — cienka i wąska deska. [przypis edytorski]

stolarz — osoba wykonująca z drewna meble. [przypis edytorski]

nie lada — nie byle jaki, bardzo dobry. [przypis edytorski]

majster — fachowiec; osoba wykonująca swój zawód w sposób bardzo wprawny i umiejętny; mistrz w swoim zawodzie. [przypis edytorski]

hebel — narzędzie do strugania drewna, nadające mu płaski kształt i gładką powierzchnię. [przypis edytorski]

klajster — klej. [przypis edytorski]

sposobić — przygotowywać. [przypis edytorski]

mozół — trud, ciężka praca, wysiłek. [przypis edytorski]