# Pieśń

Francis Vielé-Griffin

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zebrałem deszcz na ręce wyciągnięte,
— Deszcz rzęsisty, ciepły jak łzy…
I wypiłem go jak odwary wyklęte
Za urok zły —
Aby ma dusza w twojej miała ciche sny…

Zebrałem ziarna z mrocznego spichlerza,
— Ziarna dzwoniące o deski jak grad…
I wsiałem w skiby twardego pobrzeża —
Ze szron poranny w nie spadł —
Abyś zerwała pewnych żniw dożynny kwiat.

Zebrałem trawy i liście jesieni,
— Trawy i liście, które wicher miótł…
I zapaliłem w stos cichych płomieni —
Że kryły żywych soków cud —
Aby pogodniej było ci czekać na wschód.

I zebrałem lic twoich rumieniec i czar,
I oczu śmiech i szczęsne włosów runy,
By uczynić z nich sobie złoty żar,
I radosne promienie, i harfowe struny…
— I dzień mam dzwonny, jako pszczelnych ulów gwar.