# III (Święty Kaźmierz - powracają czajki...)

Jan Kasprowicz

# Jan Kasprowicz. Z chałupy. III

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Święty Kaźmierz[1] — powracają czajki;
Święty Wojciech[2] — bociany klekocą,
Słońce grzeje, rowy w mlecz się złocą.
Brzmią skowronki, rychłe, polne grajki.

Po murawach dzieci, strzępem krajki[3]
Podkasane, w pasy się szamocą;
Na przyzbicach[4] baby w głos chichocą —
«Eh! kumolu[5]! bajki, żywe bajki!»

Wiosna!… Wiosna wszędy życie budzi!
Jej błękity, słoneczne uśmiechy
I pod chłopskie wciskają się strzechy.

I tu raźniej biją serca ludzi,
Choć się troski za troskami tulą
Do tych piersi pod zgrzebną[6] koszulą.

Święty Kaźmierz — św. Kazimierz, główny patron Litwy i młodzieży litewskiej, historyczny patron Polski, jego święto liturgiczne przypada 4 marca. [przypis edytorski]

Święty Wojciech — jeden z trzech głównych katolickich patronów Polski, jego święto liturgiczne przypada 23 kwietnia. [przypis edytorski]

krajka — kolorowy pas lub wstążka tkana z grubych nici. [przypis edytorski]

przyzbica — przyzba, wał usypany z ziemi dokoła podmurówki dawnej chaty wiejskiej, na którym można było usiąść. [przypis edytorski]

kumolu (gw., tu: W. lp) — zdr.: kuma a. kum. [przypis edytorski]

zgrzebny — grubo tkany, prosty. [przypis edytorski]