# VI («Co?... naprawdę?... Eh! smalone duby!»...)

Jan Kasprowicz

# Jan Kasprowicz. Z chałupy. VI

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

«Co?… naprawdę?… Eh! smalone duby!»…
«Jako żywo! wiecie, że nie kłamię:
Jak mgła siny stał przy samej bramie —
Widać, nie ma spokoju duch Kuby.

Albo wtenczas, gdym z Bartkowej huby[1]
Wracał do dom — święte krzyża znamię! —
Ten pies czarny!… te dwa węgle w jamie!
Panie! chroń mnie od powtórnej próby!»

I tak gwarzą… A deszcz w okna bije,
Drzwi coś skrzypią, słychać szczęk łańcuchów,
Wicher jęczy, pies w podwórku wyje.

Na kominku resztki ognia gasną,
Północ wciska się w izdebkę ciasną,
Strach przejmuje w tę godzinę duchów…

huba (daw.) — miara powierzchni ziemi; z Bartkowej huby: z pola Bartka. [przypis edytorski]