# XIII (Pierwsze lata, kiedy się pobrali...)

Jan Kasprowicz

# Jan Kasprowicz. Z chałupy. XIII

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pierwsze lata, kiedy się pobrali,
Szczęście kwitło, jak w polu makówki:
Mieli chatę, szkapsko i dwie krówki.
Byli młodzi — siali i sprzątali[1]…

Ale potem — niech się Bóg pożali…
Ciężkie zimy i ciężkie przednówki[2]
I w pierzynie wciąż liczniejsze główki —
Poszło bydło, chata i tak dalej.

Dziś, jak dzieje się zwykle z tą sprawą,
Kiedy kłopot zagnieździ się w łoże,
Kiedy bieda pochwyci za szyję:

On zakończył w karczmisku pod ławą,
Dzieci w służbie, a ona, nieboże,
Od wsi do wsi dziś żebrze i pije…

sprzątać — tu: zbierać plony. [przypis edytorski]

przednówek — czas głodu na przedwiośniu i wiosną, kiedy kończą się zapasy jedzenia dla ludzi i paszy dla bydła. [przypis edytorski]