# Jesienną nocą

Kazimiera Zawistowska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

O, przyjdź ty do mnie — bom dziwnie samotna!
Noc się nade mną rozełkała słotna,
I dziwnie jestem w tej nocy samotna…

Strugami deszczu mży mgielna szaruga.
Noc, pełna cieni, wystygła i długa,

Przedzgonnych psalmów snując hymn pokutny,
Łka w strunach deszczu w rytm niezmiernie smutny,
W mgłach odrętwiałych łka swój hymn pokutny.

I jak wid śmierci leci mi nad głową
Ta noc rozgrana ulewą deszczową…

Więc przyjdź ty do mnie — przyjdź w tę ciszę mroczną,
A oczy moje przy tobie odpoczną,
Oczy zasnute mgieł oponą mroczną.

I wzlecę w jasne oczu twoich głębie
Jako za światłem tęskniące gołębie.

I spiję niebo z gwiazd złotymi ćwieki[1],
I przymknę pjane[2] rozkoszą powieki,
Wypiwszy niebo z gwiazd złotymi ćwieki.

złotymi ćwieki — dziś popr. N.lm: (…) ćwiekami; ćwiek: gwóźdź. [przypis edytorski]

pjany (daw.) — dziś: pijany. [przypis edytorski]