# Z wizyj piekielnych

Kazimiera Zawistowska

# Kazimiera Zawistowska. Z wizji piekielnych[1]. Pieśń V Piekła[2]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

O ten orkan chłoszczący! Jak smaga! Jak żenie[3]!
Jękami huraganu w dal bezkresną pędzi
To stado białopierzne — ten łańcuch łabędzi,
Za niesytość rozkoszy potępione cienie!…

O ten orkan piekielny! Jak smaga! Jak żenie!
Włos wichurą skłębiony w ostre skręca bicze,
Siekąc, krwawiąc nim trupie kochanków oblicze,
Pośród gromu — wśród jęku — gna ich w dal — w przestrzenie.

O skłębionych ciał taniec! O kolebki-łona!
Pośród mordów — zgliszcz — pożóg, wstęgo ust czerwona!
Światotwładna ust krużo[4], w proch waląca mury!

O dłoni całowanych — dłoni białych sznury!…
Jakubowej drabiny[5] przemożna potęga!
Wiatr ciał ludzkich — krzyk piekieł, który w niebo sięga!

Z wizyj piekielnych — Impresja z Dantego: duchy potępione za miłość występną. [przypis redakcyjny]

Piekło — księga pierwsza Boskiej komedii Dantego. [przypis edytorski]

żenąć (daw.) — pędzić, gnać. [przypis edytorski]

kruża — poet. dzban, czara. [przypis edytorski]

Drabina Jakubowa — drabina do nieba, którą we śnie ujrzał Jakub. Por. Rdz 28:10–22. [przypis edytorski]