# Źrałe są w ogniu nurzane...

Fryderyk Hölderlin

# Fryderyk Hölderlin. Źrałe są w ogniu nurzane… tłum. Stefan Napierski

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Źrałe[1] są, w ogniu nurzane, warzone
Owoce i doświadczane na ziemi, a jest to prawem,
Iż wszystko przenika w głąb, podobne żmijom,
Proroczo, śniąc
Na wzgórzach niebios. A wiele,
Jak na barkach brzemię
Zatraty, należy
Podźwignąć. Lecz ścieżki
Złe są. Omylnie bowiem,
Niby rumaki, kroczą usidlone
Żywioły i pradawne
Prawa ziemi. A zawsze
W niespętanie jedna z tęsknot przenika. Lecz wiele
Zdzierżyć należy. I trzeba wierności.
Naprzód wszelako ani za siebie nie
Wglądajmy. Kołyszmy się, jak
Na chybocącym czółnie jeziora.

źrały (starop.) — dojrzały. [przypis edytorski]