Julia Fiedorczuk

Tlen

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

ISBN-978-83-288-5201-3

Tlen

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. część pierwsza: O2

1. Po

2. Ramię Oriona

3. Relentlessly craving

4. Bum!

5. Kolejny przełom w historii ludzkości

6. Dziwadełko

7. Sorella la luna

8. Kompost

9. Pewnego dnia

10. Tlen

11. Niebo

5. część druga: Elegie

1. Płynie Wisła, płynie

2. Coś

3. Jamb, trochej, jamb

4. Kołysanka

5. Autobiographia Literaria

6. Wiersz

7. Autoportret z makiem

8. Burze i przejaśnienia

6. część trzecia: Miejsca

1. To jest pierwszy dzień reszty twojego życia

2. Tak

3. Dobranoc

4. Dedykacja

5. Psychoanaliza i mandarynki

6. What love does

7. The truth is out there

8. It has been played once more

7. Objaśnienia

8. Przypisy

9. Wesprzyj Wolne Lektury

10. Strona redakcyjna

Tlen

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

część pierwsza: O2

Po

Gładkie morze jak kawałek szkła w tej dłoni

która rozsypuje piasek pulsujących gwiazd.

Albo nie ma dłoni: dziki oddech słońca, czułe ciało ziemi

pod stopami tych, co nie widzą gwiazd.

Czułe ciało ziemi pod stopami brzóz,

zamrożone gwiazdy na rzęsach jeziora.

Gładkie morze jak kawałek lodu na języku tego

kto umiera zimą.

Niebo szumnie spada na zimowy las.

Pomyśl: siedmiu jeźdźców jak siedem barw tęczy.

Albo nie ma jeźdźców: twoja krew pulsuje i nabiera barw.

Pomyśl: kropla twojej krwi na śniegu.

Garść zielonych szkiełek w ciepłej rączce dziecka.

Ramię Oriona

Wielkie poruszenie na tych gładkich morzach,

kłębią się ciężkie, ciemne ciała ryb.

To duch awaryjnie ląduje na wodzie,

ślizga się, tnie toń, wytraca prędkość, czas.

Czas rozdzielić poły słonecznego płaszcza,

uwolnić wiatr —

i już.

Pył międzygwiazdowy na listkach pierwszych drzew.

Rozmodlony zając strząsa słoną rosę,

lgnie do ciepłej ziemi wsłuchany w jej musujące tętno.

Asymilacja i dysymilacja. CO_2, H_2O,

i światło, światło, światło,

przemiana materii w materię, wzrost i dojrzewanie

w płaskim dysku falującej Galaktyki.

Czarna śmierć pulsuje cicho pomiędzy gwiazdami,

„Koło biegunu krąży wiecznymi obwody[1]” —

płomienna Betelgeuse, Rigel, Bellatrix —

jadą Kosiarze na jesienne niebo, patrz!

Patrzymy. Masz we włosach mgłę i nitki pajęczyny,

niesiesz reklamówkę pełną zimnych gruszek.

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Relentlessly craving[2]

B.G.

wierszu, wierszu bądź mocny

jak fala uderzeniowa, koncert A-moll Griega

zapuść korzenie, znajdź źródło, kwitnij, wydaj owoc

ożyj, wierszu, chcę twojej krwi

wierszu, wierszu bądź tak niebezpiecznie piękny

jak pijana kobieta na obrazie Muncha

liczą się tylko podstawowe barwy, żółty, czarny, czerwony

liczy się ogień

jest czas nadziei

i czas rozpaczy

liczy się ogień

jeśli nie masz ciała

nie znasz miłości

ani nie znasz śmierci

wierszu, wierszu bądź w słońcu

w oku świata

w przemianie chleba w ruch

w ustawicznym rozpadzie, który jest warunkiem wszelkiej syntezy

we krwi

ogniu

bądź

jest czas nadziei

i czas rozpaczy

liczy się ogień i lód

wierszu, wierszu bądź jak ciemna noc duszy

Bum!

i świat rozkwita jak odświętna raca

ciekawe co to za okazja

że od tej pory wszystko zmierza na zewnątrz

z dala od tej osobliwości, której potem nadawano różne nazwy

w sumie nic takiego, garść nagrzanych gwiazd

ok. 200 miliardów w naszej mlecznej okolicy

a miejsce akcji jest częścią przedstawienia

bo kiedyś nie było miejsca

i nie było kiedyś

Neutrino samotny żeglarz

mały Odyseusz co podbija pustkę, która jest we wszystkim

i co to znaczy wrócić

i co to znaczy dom

i co to znaczy do?

Kolejny przełom w historii ludzkości

radość w TV

opanowaliśmy nowe słowo bozon

jesteśmy na żywo informowani

o tym co widzimy

całkiem nam nie straszne takie czarne dziurki

(What if darkness became unhinged right now?

to Ashbery, ale o czym innym)

bo tak naprawdę wymiarów jest jedenaście

a wszechświat to gigantyczne organy

i jak to jest stale być wyśpiewywanym

o tym Coleridge w „Harfie Eolskiej”

i Wordsworth w „Preludium” co prawda

żaden z nich nie słyszał o superstrunach

blisko, coraz bliżej

ciepło, coraz cieplej

pytanie o częstotliwość głosu anioła

w pewnym sensie jest to bowiem remake

starych teleologicznych historii

chodzi o odświętne zagęszczenie czasu

żeby wszyscy przez chwilę popatrzyli w tę samą stronę

co i my czynimy

przy zgaszonym świetle

kiedy nas otacza szarość pełna szmerów

i drżenia

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Dziwadełko

i cała ziemia na łyżeczce:

To see a World in a Grain of Sand[3]

tak blisko jedni drugich

Początek i Koniec

jak ciasno zwinięty kłębek kolorowej włóczki

młody liść paproci

skompresowane sny

Lew obok jagnięcia a obok Buddowie

nic do powiedzenia

nic

nic nic

nic mężczyzny i nic kobiety

nic dziecka nic drzewa nic tlenu

kropla plazmy

w gęstym sercu gwiazdy

Sorella la luna

E.P.

Niebywałość światła w tej potężnej nocy.

Która nie ma źródła.

Która nie maleje.

Twarz księżyca pocięta kreskami gałęzi,

mozół mrówki, która nieustannie

idzie do nieba.

Ponieważ mrówka jest częścią procesu,

taniec starych sosen w tej ciemnej katedrze,

gdzie jeden mrok łączy się z drugim.

Ponieważ liść jest częścią procesu,

tylko żyć i umierać, żyć i umierać,

żyć i umierać powoli

jak gwiazda. Te robią wrażenie,

małe eksplozje wielkiej duszy świata,

która nie ma źródła i rośnie.

Mamo, jaka duuuuża muzyka!

Na styku sezonów,

w czasie przejrzystym jak kryształek piasku,

czułość jeży śpiących blisko tętna ziemi.

Wysoko w gałęziach szepty i wołanie.

Pierwsze płatki śniegu na policzkach dziecka,

kiedy biegniemy po prezent:

rozgwieżdżony listopad

nad Narwią.

Kompost

J.C.

Te maleństwa, które jedzą ciała liści na podłodze lasu.

Rozcieram w palcach zimną grudkę ziemi,

proch wypełnia poziomice egzotycznej mapy.

W moich tętnicach koncert obcej muzyki,

szum krwi i życia, które mnie chwilowo gości jak rzeka

przypadkowy liść:

wyboista podróż w dół błyszczących wodospadów z widokiem na niebo.

Kładę się na mchu.

Ołów chmur pocięty żyłkami gałęzi,

białe słońce, wiatr i poruszenie skrzydeł,

bez znaczenia, oczy, pazury i pierze,

bez znaczenia iskra między ciemnościami.

Wdech i wydech. Wdech i wydech poza mną,

ponieważ jestem zgięciem wielkiej płachty czasu,

mieszkam w wygnaniu,

zmarszczka na powierzchni wody ciemnej jak milczenie.

Liść wpada do rzeki, a rzeka do morza.

Morze zakwita czerwienią ukwiałów.

Nad tą cudną łąką, pod sklepieniem fali

wolno pływają obojętne ryby.

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Pewnego dnia

zgasną telewizory

i wojna skończy się bez fajerwerków,

posprzątamy mieszkania,

w okna wstąpi blask.

pewnego dnia cisza będzie naczyniem na deszcz,

samochody staną, żeby się w nią wsłuchać.

z ciszy urodzi się dźwięk

żywy jak źrebaczek.

piszę ci o tym słowami

bo ko-

cham

(sic!)

a hemoglobina wychwytuje kółka tlenu:

o

o

o

oddychaj

oddychaj

ko-

Tlen

Pokażę ci miłość w jednej garści gwiazd.

Znasz feerię śniegu na przydrożnych liściach?

Fioletowy kontur grudniowego dnia?

Przyszłam tu, żeby oddychać.

Są mali tancerze w kropli rzecznej wody.

Raje owadów za bramą ogrodu,

gniazdo w zgięciu ramion tamtej grubej sosny,

w gnieździe moich ramion mleczny oddech dziecka.

Lekko mieszkamy na wydechu świata,

jeden mrok dodany do drugiego mroku.

Usta przy policzku.

Policzek przy udzie.

Lekko mieszkamy na wydechu świata,

ciepła sierść wilczycy i jej ostre zęby,

brzytwa mrozu gładzi ciemną skórę rzeki,

jej mieszkańcy bezszelestnie opadają na dno.

Przyszłam tu, żeby oddychać.

Smutek naszych rzeczy na zimowym niebie.

Śnieg szybko topnieje na policzkach dziecka,

nasze oczy śmieją się do gwiazd,

niebo spotyka gładką skórę rzeki,

oddycham, oddycham więc jestem.

Niebo

radość człowieka, który klęka w śniegu

duch świata

tli się

w jego krwi

Alnitak Alnilam i Mintaka ku wschodowi słońca

za nim Syriusz, najjaśniejszy Pies

jeżeli Proxima jest satelitą Alfa Centauri

to jej obrót wokół systemu trwa około miliona lat.

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

część druga: Elegie

Płynie Wisła, płynie

po polskiej krainie

jeśli coś w niej żyje

to niedługo zginie

Coś

a więc opowiadamy ciągle te same historie

coś się kończy zaczyna coś płonie

coś nas ku sobie popycha każe śpiewać

kreślić znaki na skórze

coś, co na mnie patrzy z niejednego płótna

dłonie tej kobiety czemu taka czułość

kimkolwiek była umarła

a po niej malarz J. C. Dahl (1788–1857)

sto pięćdziesiąt jeden lat temu

albo to dziecko z Nieba nad Berlinem

nie znam płci

w czarno-białym beciku

maluję rzęsy

zdejmuję ubranie

obejmuję plecy mężczyzny

kolekcjonuję wizerunki aniołów

i linijki z wierszy o miłości lub śmierci

szukam ludzi, którzy umieją rozmawiać z jeżami

nastąpił tu wielki wybuch

wszystko porozrzucane

nic tylko zbierać żywe owoce tej wojny

nic tylko zbierać martwe owoce tej wojny

a więc opowiadamy ciągle te same historie

coś się kończy zaczyna coś płonie

coś nas ku sobie popycha, każe śpiewać

coś zsyła nam błogosławieństwo łez

Jamb, trochej, jamb

Jeśli chodzi o wojnę, to widziałam tylko zdjęcia.

Trafiony dziennikarz, 7 maj 2004, oooops,

potem się okazało, że to nie wypada,

lecz w pierwszej chwili gazeta sprzedała się dobrze.

Egzekucję Husajna można za darmo obejrzeć w Internecie.

Spróbujcie też wpisać World Trade Center na Youtubie

(pojawia się wybór, „attacks, jumpers, collapse”,

jest oczywiście problem wyboru ścieżki dźwiękowej)

są też zwłoki drugoplanowe w wiadomościach

ich nie żałujemy bo są jak statyści albo kaskaderzy

których się wymienia pod koniec kredytów kiedy nikt nie patrzy,

a żołnierze na szczęście nie są kobietami i dziećmi.

(attacks, jumpers, collapse:

to ask jam père to lapse

a lax jankers to pass

alarmed jumpers amass)

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Kołysanka

tutaj, wewnątrz

ciepłe sny i ciało

dodaje otuchy krew

cicho pulsuje

wypełniając swoją okrężną misję

tutaj, wewnątrz

sen dziecka czy to możliwe

tamte już pod ziemią

(Biesłan, 3 września 2004)

zadanie dorosłych to

zapewnić dziecku poczucie bezpieczeństwa

UNICEF wyraża głębokie zaniepokojenie

„eskalacją działań wojennych na terenie Osetii Południowej”

(Sierpień 2008)

można kupić kartki z życzeniami „twórzmy lepszy świat”

wyprodukowane w ChRL

śmierć to jest jak więdną liście

albo jak ktoś jest stary

tak stary, że nie ma już siły i nie chce mu się

bawić, czytać, ani nawet

jeździć na hulajnodze

Autobiographia Literaria[4]

Chciałem powiedzieć to i to, i to.

Marcin Sendecki

przed tym dniem, kiedy ktoś zwinie ciemny ekran nieba

strząśnie gwiazdy jak okruszki żaru

chciałam napisać

o mrówkach jeżach o grzybni

przed tym dniem, kiedy ktoś zwinie ciemny ekran nieba

strząśnie gwiazdy jak okruszki żaru

chcę ci zadedykować

(kimkolwiek jesteś

gdziekolwiek śnisz)

wszystkie nocne

wszystkie miejskie

światła

Wiersz

pogubione sny dotyczyły przyszłości ze szkła

bezwonnej stali kolorowych świateł

w tym wariancie idę do ciebie przez las

przez świeżą zieleń doliny

wody wielkie nie zdołają ugasić miłości

w tym wariancie idę do ciebie przez śmietnik

och, gdyby to było na serio

reklamówki, plastikowe butelki, stare samochodowe fotele

drzewo figowe wydało zawiązki owoców

to oni by już coś z tym zrobili

świeża zieleń doliny

pogubione sny dotyczyły prostych konturów zwycięstwa

to wszystko

żadnych niuansów

teraz tylko żyjmy potem się zobaczy

w tej wersji idę do ciebie przez miasto

szarość pełna mokrych świateł ja je tobie niosę

kuleczki ze srebra

pogubione sny dotyczyły znakomitych miast

mój miły jest mój a ja jestem jego

mamy psa lodówkę plazmę oraz buddę

miłość jest higieniczna dla zdrowia

i długowieczności

w tej wersji idę do ciebie przez wodę i tonę

zanim się spotkamy

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Autoportret z makiem

przejść przez szczęście i nic o tym nie wiedzieć

człowiek nagle zbudzony

pośród ładnych zgliszcz

znam tę twarz

ze zdjęć

to tata

patrzy ze mnie

w lustro

Sylwia Plath

nie żyje

od dwóch lat

Burze i przejaśnienia

gdy odsłania się niebo po tygodniach deszczu

czy widzisz tę radość w listowiu?

jasne barwy śmierci: ksantofile, antocyjany i karoten

podczas wyżu łatwiej o mistyczne zjednoczenie ze światem natury i kultury

trzeba po prostu spojrzeć na wszystko z miłością

miłość wydłuża życie likwiduje wolne rodniki

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

przecież nie ma dowodów, że tam naprawdę robią te eksperymenty

nasze tęczowe tiszerty rosną na polach Pakistanu

Wikipedia:

„Opadłe liście

nie przestają pełnić ważnej roli

dla rośliny.

Podlegają bowiem rozkładowi

przez bakterie i grzyby,

stając się źródłem materii

organicznej

i pokarmów mineralnych dla roślin.

Chronią one także przed mrozem

korzenie

i nasiona

leżące na ziemi”

gdy odsłania się niebo po tygodniach deszczu

czy widzisz tę radość w listowiu?

złoty nalot zmierzchu

liczą się tylko podstawowe barwy

liczy się ogień

nie stać mnie jeszcze na milczenie

córka pyta: mamusiu, a co to jest nic?

nic takiego, kochanie, odpowiadam, śpij.

część trzecia: Miejsca

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

To jest pierwszy dzień reszty twojego życia

czas na zmiany

więc moja dieta będzie odtąd doskonała

im więcej zjesz tym dłużej żyjesz

szlachetne zdrowie

ekskluzywne kosmetyki uwznioślą

moją konsystencję

to jest pierwszy dzień reszty twojego życia

zanotuj w dzienniku

od tej pory już nie grzesz

żadnych batoników

bo śniadanie to klucz do esencji

bo gdybyś nawet silną wolę miał

a śniadań nie jadał

na nic twój trud

powtarzajmy: jeść jeść jeść

kiedy czujesz głód

jedz, człowieku, jedz

siedemnaście posiłków dziennie

lekkich jak łabędzi puch

bo gdybyś nawet silną wolę miał

a śniadań nie jadał

na nic twój trud

a wystrzegaj się białego chleba powszedniego

musisz tylko opanować kilka prostych zasad

to jest pierwszy dzień reszty twojego życia

a jutro następny

jedz, człowieku, jedz

i chudnij

to jest pierwszy dzień reszty twojego życia

wkrótce będziesz w niebie

gdzie na ciebie czeka

zasłużony

kawałek

szarlotki

Tak

miasto w deszczu

ślesz uśmiech

pomiędzy kroplami

ty ja ty ja

między nami

co

między ciemnościami

pomost

więc chodź

chodź do mnie

nie utoniesz

zamknę oczy

pustko moja towarzyszko

śpij

chcę być dotknięta chcę

podać rękę

Dobranoc

bo gęstnieją dźwięki.

soczyste szepty w liściach szczupłych brzóz,

ciemne się zbiera w zagłębieniach ciała,

nas porasta,

nam odejmuje słowa ku uciesze dłoni,

bo żywe tłoczy się w parterze i węszy,

głodne.

czas małych myśliwych o porożach w kształcie gałęzi.

ciemne nas wypełnia aż po marginesy,

jeż upolował żuka.

żaba upolowała ważkę:

là la la là la là la,

là la la la la là la là la:

tuż-tuż, na wyciągnięcie ręki, żywy pępek snu.

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Dedykacja

Ten wiersz jest dla ciebie, drogi czytelniku.

Mówi o pająku, o uczuciach i o tym

co niewyrażalne.

Nie ma pająka gdzie do ciebie piszę.

Mam pająka w głowie, nitki pajęczyny

miękkie jak pleśń.

Albo drogocenne jak sznur lśniących pereł

nad ranem. Mam na myśli

ten ukryty czas, gdy jest się nagim i mokrym

jak ziemia.

Kiedy czuły Budda wychodzi z jaśminów,

chłopiec z tatuażem,

pajęczyna zmarszczek na twarzy staruszki,

która się uśmiecha: ten czas, nasz wspólny sen

utkany ze słów. Przepraszam! Tak

się powiedziało. Czułość jest tru-

dna. Ponieważ kocha się ludzi i drzewa,

ten kamień, on zapewne istniał,

teraz ci go daję,

potrzymaj.

Psychoanaliza i mandarynki

Lacanistom ;-)

Poeta, który dzisiaj jest kobietą,

poszedł na spacer.

Poszła, znaczy,

poetka. Ta istota z płci i kości,

pochwycona w binarne szpony opozycji

między naturą i cywilizacją (sic!) kulturalnie

wciela się w rolę obserwatora, wróć,

obserwatorki, a wiersz interpeluje,

interpeluje, powołuje tę chwilową

podmiotowość, obsadza (za przeproszeniem)

w roli. Potrzebny nam jeszcze ekran

(czy są tu jakieś ekrany?), aby dialektyka

miasto-dzika przyroda mogła się uobecnić

w fantazmacie. W ostateczności sklepowa witryna

posłuży za lustro. Ach, już się zaczyna!

W polu spojrzenia

konstytuuje się

skrzynka

małych

pomarańczowych

obiektów.

What love does

pani tak pięknie udaje umarłą

że nie wiadomo kiedy pani naprawdę nie żyje

Agencie Cooper[5] gdzie jesteś czy mnie słyszysz

pani tak pięknie udaje umarłą

że nie wiadomo kiedy pani naprawdę nie żyje

prosimy o gromkie brawa

Laura Dern jako Nikki Grace

problem zwłok pozostawmy obsłudze

gdzie jesteś gdzie jesteś gdzie jesteś

gdzie jesteś gdzie jesteś gdzie jesteś

pani tak pięknie udaje umarłą

że nie wiadomo, kiedy pani naprawdę nie żyje

gdzie jesteś gdzie jesteś gdzie jesteś

(brawa)

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

The truth is out there[6]

czyli na powierzchni

kreślimy znaki na skórze

nie jest tylko jasne kto jest adresatem

co byś nie wpisał zawsze wikipedia

sens życia to

jedno z podstawowych zagadnień

różnych systemów

filozoficznych i religijnych

jak również pojęcie

odwołujące się

do transcendentnego widzenia świata

jako drogi

(pojęcie śmierci rozmywa się w przypadku roślin)

wybaczcie te cyberdygresje

dzisiaj jest pierwszy dzień, etc.

każdy ma prawo kupić sobie prezent

a jak kogoś nie stać niech się przebranżuje

It has been played once more[7]

J.A.

nagle w samym środku mitycznej przyszłości

starsza od siebie, a co będzie później

och, Blake’u, Słoneczniku, wiem, wiem

nawijam jak Allen Ginsberg

wybacz wierszu, mam chandrę, wybacz czytelniku

jutro spełnię wszystkie noworoczne postanowienia

teraz tu posiedzę, droga czekolado

dziękuję, że jesteś dziś przy mnie butelko Merlota,

i tobie, telewizjo, dziękuję agencie Cooper!

jutro zgłębię Dharmę diamentowej drogi

nawet teraz niektóre istoty są mi raczej bliskie

oczywiście chodzi wyłącznie o pokrewieństwo dusz.

drogi komputerze, wysłałam dzisiaj czternaście e-maili

„dla tej ciemnej miłości dzikiego gatunku[8]”

czytałam Freuda a nawet Lacana

o popędzie śmierci

chodzi tylko o to, żeśmy byli upadli

dlatego samo życie nie wystarczy

a teraz piosenka:

ścinki czasu rzucone w poprzek krajobrazu

wiatr się z nami bawi na pustej ulicy,

wiatr się z nami bawi szczątkami obrazu

wchodzi w szczeliny i śpiewa:

(uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

uuuu)

szorstka skóra tej dłoni, która mnie dotyka

szorstka kora tej brzozy, którą czesze wiatr

obcy śpiew tego wiatru, który nas przenika

i milczenie drzewa

jutro spełnię wszystkie noworoczne postanowienia

dzisiaj tu posiedzę, tak się jakoś składa

że służą mi paradoksy i oksymorony

w samym środku mitycznej przyszłości

opukuję pustkę

halo halo?

czy ktoś tam jest?

Objaśnienia

Wiedzę na temat podstawowej budowy materii oraz teorii superstrun czerpałam przede wszystkim z książki Briana Greenea The Elegant Universe (New York: Vintage, 2000). Teoria strun lub superstrun (zwana także Superteorią i Ogólną Teorią Wszystkiego) to, w największym skrócie, próba pogodzenia ogólnej teorii względności z doniesieniami mechaniki kwantowej.

Ponadto, w książce pojawiają się cytaty z Iliady Homera („Koło biegunu krąży wiecznymi obwody”), „Wróżb niewinności” Williama Blake’a („To see a World in a Grain of Sand”) i z wiersza Andrzeja Sosnowskiego pod tytułem „Trackless” („dla tej ciemnej miłości dzikiego gatunku”).

Tytuł „Relentlessly craving” wyjęłam z tekstu piosenki „Wanderlust” Björk Gudmundsdottir (z płyty Volta), a „It has been played once more” — z wiersza „Paradoxes and Oxymorons” Johna Ashbery’ego.

„Mamo, jaka duuuuża muzyka!” to reakcja mojej córki (wówczas dwu-i-pół letniej) na pewne fragmenty kompozycji Johna Cage’a zatytułowanej The Seasons.

Przypisy:

1. Koło biegunu krąży wiecznymi obwody — fragment Iliady Homera. [przypis edytorski]

2. Relentlessly craving — Tytuł pochodzi z tekstu piosenki „Wanderlust” Björk Gudmundsdottir (z płyty Volta). [przypis edytorski]

3. To see a World in a Grain of Sand (ang.) — widzieć świat w ziarnku piasku (incipit wiersza Williama Blake’a Auguries of innocence. [przypis edytorski]

4. Autobiographia Literaria (łac.) — autobiografia literacka. [przypis edytorski]

5. agent Dale Cooper — postać z serialu Miasteczko Twin Peaks. [przypis edytorski]

6. The truth is out there — napis z czołówki serialu Z archiwum X. [przypis edytorski]

7. It has been played once more — fragment wiersza Paradoxes and Oxymorons Johna Ashbery’ego. [przypis edytorski]

8. dla tej ciemnej miłości dzikiego gatunku — tytuł zbioru wierszy miłosnych Andrzeja Sosnowskiego. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fiedorczuk-tlen/

Tekst opracowany na podstawie: Julia Fiedorczuk, Tlen, Biuro Literackie, Wrocław 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Niebo, John Singer Sargent (1856–1925), domena publiczna

ISBN-978-83-288-5201-3

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.