Hugo von Hofmannsthal

In memoriam Böcklina

tłum. Stefan Napierski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

In memoriam Böcklina

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Przypisy

5. Wesprzyj Wolne Lektury

6. Strona redakcyjna

In memoriam Böcklina

(Ostatnie takty symfonii, występuje Prolog, za nim dwaj dźwigają opuszczone żagwie. Jest to młodzieniec w stroju wenecjanina, w szatach żałobnych.)

Muzyko, zmilknij! Oto scena moja,

I wzniosę skargę, bowiem mi przystoi!

Młodzieńcom czasu tego jego soki

Do żył spływają; ów, co ku mnie patrzy

Z cokołu, był mej duszy miłym druhem!

O, jakże zbraknie mi jego dobroci,

W czasie tym bowiem wiele jest ciemności,

I jako łabędź, stwór płynący błogo,

Z najady[1] białych ściekających palców

Na podobieństwo pocałunku pokarm

Chwyta, tak w mrocznych chyliłem godzinach

Wargę nad jego dłońmi, by nasycić

Duszę pokarmem: był nim sen głęboki.

Twój wizerunek jeno w liść uwieńczę,

A tyś mi obraz przyozdobił świata!

I urok wszelkich rozkwitłych gałązek

Przewyższył takim blaskiem pałającym,

Żem walił się na ziemię, upojony,

I czuł w zachwycie, jak opada szata

Z wolna i stromo, o, lśniąca Naturo!

Czy słyszysz, przyjacielu? Nie zapragnę

Na wszystkie strony rozsyłać heroldów,

By wykrzyczeli twe imię na wiatry,

Jak kiedy króle mrą: umierający

Swym spadkobiercom zostawiają diadem,

Pogłos imienia na mogiły płycie.

Tyś nadto wielki był czarodziej, twoja

Widzialność porzuciła nas, a przecie

Nie wiem, co tam i ówdzie pozostało,

Potęgą zatajoną i żyjącą!

Mroczną źrenicą z ponocnego nurtu

Na brzeg się dźwiga wilgotny — lub ucho

Kosmate spoza bluszczów, nasłuchując,

Godzi w nas,

przeto nie uwierzę nigdy,

Iżem gdziekolwiek jest[2] osamotniony,

Gdzie krzewy trwają oraz kwiaty, nawet

Najbardziej niemy głaz, drobniutki obłok

Lekko się chwieje w oddali: być może,

Prawie na pewno, stwór bardziej przeźroczy,

Niźli sam Ariel[3], za plecami mymi

Igra, powietrznie zwodząc; nie zaprzeczysz,

Iż między tobą i niejednym stworem

Przymierze było splątane w ogniwa,

Ach! i wiosenna łąka, spójrz, uśmiechem

Wabiła ciebie, jako śmiechem kusi

Kobieta tego, któremu noc odda!

Mniemałem, skargę iż wzniosę o ciebie,

A warga moja ocieka słowami,

Które obrzmiałe są pjanym[4] zachwytem:

Tedy nie godzi się pozostać tutaj.

Trzy razy laską uderzę w tę deskę,

Namiot wypełnię postaciami ze snu,

Olbrzymie brzemię narzucę ci smutku,

Ciężar, pod którym stąpać będziesz chwiejnie,

Aby zaszlochał każdy i by odczuł,

Jaka działaniom naszym przymieszana

Jest melancholia.

Niech gra wam ukaże

Godzinę trwogi w głębi lśniącej lustra

I mistrza ponad wszystkich mroczne słowo

Niechaj widmowe wypowiedzą usta!

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. najada (mit. gr.) — nimfa wodna. [przypis edytorski]

2. iżem gdziekolwiek jest — że gdziekolwiek jestem. [przypis edytorski]

3. Ariel (mit.) — anioł a. demon występujący w Starym Testamencie. [przypis edytorski]

4. pjany (daw.) — pijany. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/in-memoriam-bocklina

Tekst opracowany na podstawie: Liryka niemiecka, tłum. Stefan Napierski, Bibljoteka Kameny, Lublin 1936

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Dorota Kowalska, Michał Król, Marta Niedziałkowska.

Okładka na podstawie: John en Elza Bakker Fotowereld@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.