Jarosław Klejnocki

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Skały Dover, biel

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

5. Nagle

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

6. Epigramat III

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

7. *** [Te moje miasta one wszystkie]

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

8. Kraków, mgła

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

9. *** [O'Harystyczna bydgoska Wenecja Łopocze]

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

10. *** [W tym przestrzennym trójkącie: księżyc]

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

11. Pośpiech

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

12. Okno

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

13. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

14. Epigramat sprawozdawczy

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

15. Ten, który ilustruje

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

16. Hektor

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

17. Ten Years After

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

18. Anamneza

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

19. Tren

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

20. *** [Zwierzęta odchodzą Wstępują]

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

21. *** [Śnieg po kolana Zamieć Z szuflą]

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

22. Aporia

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

23. Egipramat konfesyjny

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

24. Elegia na śmierć szczegółów

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

25. *** [Tej nocy przyszło wszystko: ból zarzynanych]

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

26. Epigramat IV

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

27. Second hand

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

28. Invisible Mr. Hyde

1. I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

29. Wesprzyj Wolne Lektury

30. Strona redakcyjna

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Skały Dover, biel

Na fotografii profil szlachetniejszy niż rozległość

en face sweter wytarty ulubiona włosieńnica

podróży nagłe szczęście jak buczenie trzmiela

ziemia w tle ale jaka ziemia

Zawieszony między krajami pod niebem

takim samym choć innym oparty plecami

o zimną stal kominowej wieży patrzę w górę

poza kadr na rozbujaną nad nami mewę

przez chwilę spoglądamy na siebie.

zatrzymany ruch już teraz na zawsze

zamieszka w albumie i drzemiący w porcie statek

o śmiesznej dla nas nazwie„Pride of Sandwich”

przetrwa tę mewę nieznośny błękit nad zamkiem

Dover momentalny uśmiech.

Tylko ponowne czekanie na lekkość

obietnicę pragnienie tęsknot nową biel.

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Nagle

Maćkowi

Nagle nagle w południe o smutnej godzinie

wieczornej pół do siódmej rano w nie

istotnej chwili podnosisz głowę wiatr

czesze włosy rozwiewa poły płaszcza przylepia

liście do murów wyłączasz telefon radio światło

zakręcasz gaz zamykasz brulion szafę barek drzwi

zapominasz imiona przyjaciół i

przygodnych znajomych wyrzucasz gazetę

notatki zaciągasz szorstko kotary gubisz

klucze i kalendarzyki ironicznie wspominasz.

Tak wyzwolony gotowy nagle stajesz

bezradny bez miejsca i czas bez

miasta oswojonego lasu rzeki a nawet

szyldów reklam śmietników brudnych

schodów lub placów.

Chcesz i nie chcesz stoisz nie bardzo

ten sam dotknięty lekko dotknięty

nagle tak nagle jakby nigdy.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Epigramat III

(Urodziny)

Młodość powraca Przegląda się w lustrze

Wędruje po uśpionym domu Pochyla się

nad łóżkami Patrzy na twarze zagląda do

lodówki i spiżarni Grzebie w szufladach

Wchodzi niepostrzeżenie do garażu Potem

na odchodnym głaszcze jeszcze psy a one

ruszają łapami bo śni im się przyjemność

Młodość powraca raz do roku w tę jedną

noc Niezauważona Wspominana Wolna

Beztroska

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

***

Panu Robertowi Mielhorskiemu

Te moje miasta one wszystkie

jak słupy dymu nad polami

tak stoją mgliste i niepewne

tak przypomniane w jednej chwili

A żadne z nich nie Jeruzalem

a każde w sopel zastygnięte

i omotane w pajęczyny jak

w przezroczystym kloszu zwłoki

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Kraków, mgła

Zanim podejdziesz do okna przywitać

się z dniem zanim czajnik obwieści

swą wieczną gotowość zanim weźmiesz

gazetę długopis lub może zanim rynna

odśpiewa żelazną pobudkę jeszcze stoisz

odkryty bezbronny jak mgła nim pochłonie

ją ogień zimnego poranka.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

***

Robertowi

O’Harystyczna bydgoska Wenecja Łopocze

na wietrze bielizna Dzieci patrzą na nas

zza rzeki Młyny stoją ciche Tylko chrzęst

żwiru pod stopami Tylko muzyka z dalekich

młodzieżowych pubów Idzie wieczór Spacer

Wracamy do siebie Ten który prowadzi nas

raczej milczy

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

***

W tym przestrzennym trójkącie: księżyc

przełęcz las dla nas nie ma miejsca

choć stoimy wzruszeni Niedawno szliśmy

przez czerwoną ziemię Przez błoto Wśród

mokrych traw wypatrujących tropów Szliśmy

zboczem Pilnując słońca Pilnując

kierunków Teraz czekamy na burzę

zapowiedzianą ulewę Jutro wejdziemy

w nią

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Pośpiech

Nie bardzo rozumiem nie bardzo ale przeczuwam

galop kurzu pęd światła spadającą gilotynę

mroku szybkobieżne pociągi atomów zbyt

mrugające oczy bijące serca nieustanne kroki.

Majestatyczna planeta niewzruszone słońce dookoła

muzyka fatamorgany rzeczy zanim przerwę jego

życie pająk jeszcze trwa zasłuchany.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Okno

Dla Jacka

Zaraz za skarpą ogródki działkowe Jesienią

albo którejś z tych słotnych zim (tak ich wiele

ostatnio nawiedza moją równinę) widać tylko

odcienie szarości Dalej wyspy blokowisk

Czasami pieści je słońce i wtedy można

patrzeć bez końca Dumna elektrociepłownia

pod wieczór lśni światłami jakby chciała

udowodnić że żyje i oddycha Trochę nijakich

pól a w przejrzyste dni Wisła — cienka

srebrzysta kreska na skraju widzenia

Jeśli warto w ogóle wyglądać to dla

obłoków na wysokim niebie Dla wiatru udowadniającego swe istnienie lekkimi

ruchami drzew Jeśli w ogóle warto —

to dla pracy twoich oczu One mówią:

Nie nasycisz się a twoje okno nie pokazuje

świata Nie zapominaj się

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Dywan liści Jesień Po kostki w zgniliźnie

Dęby stoją wysoko Wysoko Mała mżawka

Krople Mgła Ciemno To tylko jesień Tylko zwykła zmiana sezonów Tylko

zwykła zmiana czasu (godzina do tyłu albo do przodu Kto pojmuje?)

Ból po lewej stronie brzucha Cisza Dzieci

na huśtawce Niebo ołowiane ponad mgłą

(przejaśnienia) Tu właśnie lecz nie tutaj Gdzie

indziej

Nie gdzie indziej ale właśnie w tym

miejscu W tym czasie W tej mgle Obok tych

dębów Bez rozumienia Z grabkami w dłoni

Zatrzymany

Tu jest tu i nie ma żadnego indziej

Mżawka w deszcz Ciemność w mrok Obecność

w nieobecność Szyba w lustro Twarz w odbicie

(dźwięk w ciszę kolor w szarość woda w lód)

Kości w proch

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Epigramat sprawozdawczy

Nie będę mówił wprost choć mógłbym Ale

po co Nie będę łasił się wyrazem zdaniem

wielokropkiem Nie interesują mnie: barwność

przerzutnie logaedy genetliakony protozeugma

synafie telestychy ekfrazy (wystarczy?) Dlatego

kończę Jest świat poza brudnym hotelem Poza płaczem

kochanków Poza labiryntem mowy Choćby zdawało się że

w niej tkwi ostateczność Nie W niej tkwi zadufanie

Jeśli otwierasz usta niech to będzie ostrze Klin

Diament w wiecznej wędrówce po szybie Rysa jak

rana zadana włócznią pod żebro Skarga jak ta

na wzgórzu Tak ma być Jestem obok Nie po

to naciskam klawisz by prosić o litość

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Ten, który ilustruje

Kiedy dzień przechodzi w wieczór gwiazdy ledwo

widoczne i coraz trudniej podpatrywać bawiące się

dzieci nad stawem łabędzie pływają dostojnie stara

kobieta wraca z działki niesie kosz ciężki aż się

ugina. Winda pracuje z mozołem trzaskają drzwi na korytarzu chłopiec

zbiega ze schodów trzymając książkę coraz głośniej krzyczą

telewizory i coraz wyraźniej słychać wiatr za oknem znikają ludzie z

ulic i smutno smutno w domu. Rośnie fala dźwięków i nagle opada.

ściany odbijają mnie jak piłeczkę pingpongową milcząc już całkiem

ciemno jakbym przestał widzieć rozpoznawać rzeczy już cicho jakbym

stracił uszy. Ten który ilustruje cofa swoją dłoń, lecę spadam.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Hektor

Właśnie przestałem uciekać Odwracam się by

stanąć twarzą w twarz z tym prawie nieśmiertelnym

Przegram Już to wiem Już jestem pewien Bezlitosna

kamera portretuje świadectwa mego strachu Drobne

a jednak widoczne Operator wykazał się kunsztem

Więc: lekko zwiędłe usta tik w newralgicznym miejscu

gdzie policzek styka się z okiem (powiedz krtani i powiedz powiece)

Brak przecinka tam gdzie powinien być Jest mój miecz

przeciw jego Nie wygram tej walki Stając do niej wiem

tylko że bronię się przed upadkiem Gwizdami upokorzenia

Aplauzem niechęci Tobie który mnie słyszysz mówię: jest coś

więcej niż moje życie Choć przecież je lubię Tak Uwierz

A jeśli nie umiesz — (powiedz to krtani i powiedz powiece)

Już teraz Zaraz Już

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Ten Years After

Znów stoi na tym moście z którego widać

Wysoki Zamek Był tu tak dawno temu (tak

niedawno) Wtedy zdawało się: kondotier

gotowy służyć pod jakimkolwiek sztandarem

(kto pierwszy przybędzie z ofertą ten lepszy)

Teraz z walkmanem Puszką piwa (Love like a

Man szumi piosenka i głowę owija mu dzwoni)

Co się stało Cóż się wydarzyło Tych kilka lat

Trochę zrogowaciałego naskórka Strzępki paznokci

pozostawione na dywanach przechodnich pokoi

A teraz jedzie maleńką kolejką po zboczu

Rozświetlone wzgórze przymila się Słychać

okrzyki zachwytu Brawa I ach, ta radość

O miasto z obcego języka Zaraz za granicą

Wciąż suną nad nim obłoki (Praga; wszystko

się zmieniło) Dlaczego w chwili podziwu

nienawidzi siebie Rozpatruje Zapada się

w sobie Niepotrzebnie Przecież wie: należy

pod prysznicem co dzień zmieniać skórę Wy-

larwiać się Zapomnieć że to Mortal Kombat

(małe figurki, skazane) Że nie dano zbyt

wielu możliwości (A jednak rozczarowanie)

Ta gwiazda spada jeszcze powtarza w myślach

(Zamiast ust — zardzewiały zamek błyskawiczny)

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Anamneza

Oślepiony Po omacku zgaduję kształty rzeczy

Jeszcze jedna mokra jesień To na co czekam

nie ziściło się Nie szkodzi Uparcie powtarzam

mantrę izolacji Żyję w niszy W pustelni Przy

zatrutej studni

Ogłuszony W wielkiej ciszy wędruję pamięcią

Na pewno nic się nie skończyło Muszą jeździć

pociągi Pełzać gąsienice Ludzie wciąż mówią

«kocham cię» Miasta szumią obojętne Trwam

zastygły w poście

Oniemiały Jak pusto Czemu taka cena Jej

dłonie zapomniane (usta już zamkniona)

To koniec Brak potrzeby Brak uzasadnienia

Boję się Bezruch jest jak robak Nic go nie

Powstrzyma (Wciąż rosną mi paznokcie)

Ziemia Piasek Glina

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Tren

Żegnaj akacjo, siostro. To nasze rozstanie

jest jak daleka podróż do krain nieznanych.

Jak wygląda raj drzew? Nikt w nim nie słyszał

o zębatej stali, deszcz zawsze przychodzi w

porę, słońce łaskawie pieści was ciepłem? A

co ze mną? Jest tam miejsce dla mnie? Byłem

przecież tylko nieuważnym przechodniem.

Zapewne kilka razy dotknąłem cię, chciałbym

wierzyć, że z czułością. Jak mnie widziałaś,

powiedz. Wiem, już za późno. Teraz tylko mogę

wspominać nasze przelotne spotkania. Twój cień,

twoje delikatne liście. Twoją obecność, teraz nagle

zabraną. Wydałem na ciebie wyrok, jak lekarz, który

wie, że inaczej nie można. A jednak nie umie pogodzić

się z tym. Jednak będzie trzeba. Bo dziś ja ciebie żegnam,

a kiedyś brat nasz dąb, ten za oknem, pożegna mnie. Zapewne

też, dajcie im długie piękne życie, pożegna nasze córki. Być

może tak właśnie być powinno. Ktoś to zaprojektował,

wpisał nas w ten porządek. Wszystkich. Mnie i ciebie, siostro.

(jeśli nawet tkwi we mnie bunt to nie ma zapalnika)

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

***

cieniom N.

Zwierzęta odchodzą Wstępują

w hades mokrej ziemi Żegnane

krzyżowym ruchem łopaty W

potopie z nieba w zapamiętaniu

kopiącego

Nie wszystek umrzemy mówią

ich ciała Dopóki żyć będą pamiętający

A potem kiedy także ich zabraknie

Znikniemy już na zawsze W implozji

grzebiącej drzewa i narody W ciepłej

niecce nicości

Zapadną się słońca i gwiazdy i nadzieja

i miłość Pozostanie tylko powłoka Sucha

skóra węża zjadającego swój ogon

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

***

Śnieg po kolana Zamieć Z szuflą

w rękach odgarniam biały chaos

A jednak czegoś mi tu brakuje

Pomiędzy manną płatków

tłustych niemalże mięsnych

w zimnej poświacie księżyca

czując pot na karku na plecach

za uszami (on przywołuje doczesność,

każe pamiętać o teraz)

Przystaję nagle dotknięty

jakby ta noc miała ręce

I tak bezbronny jak gdyby

pozbawiony skóry Wydany

na łup Zdradzony Choć nie

wiem kto lub co jest zdrajcą

Więc szuflą śnieg zagarniając

Szybciej i szybciej wbrew mięśniom

protestujących bólem Zagłuszając

ból inny Z głębokości Ten który

przypomina że wszystko ma swoje

granice Że ciało można wyćwiczyć

Spinając dziś i zawsze

na moment

Bo śnieg jeśli tylko zechce

pokryje całość zasypie zawieje

I pozostawi nas niemych

Z szuflą bezradną na pokaz

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Aporia

Inaczej: aversio. Może przyjąć formę napomnienia — admonitio. Otwartej nagany — obiurgatio.

Przestrogi lub groźby — comminatio. Przekleństwa — exsecratio.

Oskarżeń, będących odpowiedzią

na zarzuty przeciwników — recrimatio. Prośby o przychylność i

pomoc — deprecatio. Zachęty do działań i zachowań — adhortatio.

Odwołania do opinii i osądu słuchaczy — communicatio.

Ujawnienia własnych wahań i rozterek — dubitatio, inaczej aporia

właśnie. Usprawiedliwienia własnego stanowiska — praemunitio.

Wyrażenia pragnień — optatio. Złożenia obietnic — pollicitatio.

Wszystko po to, by — tak naprawdę — wykrzyczeć siebie.

A jednak bez sensu — rysa na skórze świata i tak niedostępna.

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Epigramat konfesyjny

dla Andrzeja

Mowa ma być prosta jak faktura VAT Nabyto zapłacono

i jeszcze ten podatek Owieczka dla smoka Tak tak

Co zwykłe bywa najtrudniejsze Więc najpierw monolog

na wietrze A potem długie milczenie Piszę do

Ciebie siedząc przy oknie Błystka samolotu niknie

pozostawiając smugę Dowód obecności Dialog

w radiu lub telewizji: «Koniec świata nastąpi

o 23. 59, 31 grudnia 1999 roku». «Ale według

jakiego czasu? W której strefie czasowej

mieszka Bóg? » Myślę o wyprawie do wnętrza

ziemi skoro już umiemy się od niej odrywać

Znów dopada mnie drzemka Dziś żadnych nowych

lektur żadnych kontemplacji Ach kalectwo rozumu

Banał wyobraźni Jesteśmy wodą czasu Lecz Ty

to wiesz najlepiej.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Elegia na śmierć szczegółów

dla D.S

Kto chce mówić mową proroków niech porzuci

zbędne wezwania Niech zamknie oczy i uwierzy

że wszystkie przedmioty zasnęły Niech wezwie

wszystkie siły na swoją obronę Niech pożegna się

ze sztućcami Refleksami światła na

krawędzi lustra Ledwie widocznymi

zmarszczkami na twarzy tej która mu sprzyja

Odpryskami lakieru na skórze swojego auta

Niech wybaczy tymczasowość kryształkom soli

i cukru Pajęczynom i zbitkom kurzu Niech

przygryzie język by nie wprawiał się w ruch

Niech nie wierzy w prawdę ścięgien i nad —

garstków Kto chce mówić mową proroków musi

liczyć się z tym że się myli I że na nic

poszło jego życie

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

***

Tej nocy przyszło wszystko: ból zarzynanych

zwierząt palonych żywcem ciał dziecięcych

utopiony krzyk pożartych przez tsunami

męczarnie tych co pod kroplówkami

milczenie zasypanych w lawinach rozwarte

oczy samobójców płacz narodzonych

bezdenna nuda starców w domach opieki

Obudzony odkryłeś: jakoś żyjesz

Ale jak sobie poradzić Jak unieść ten ciężar

Dzień staje się wybawieniem Sen. podróżą

do kresu nocy Nie ma ucieczki Nie ma

usprawiedliwienia A jednak jakoś żyjesz

(Ale na krawędzi Na kurczącym się skrawku)

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Epigramat IV

Ostatnia noc października Ćma

nieświadoma końca dobija się

do światła Łopocze u szyby

jak żywy jeszcze liść To nie

światło to ekran komputera

Nie ona jedna się myli

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Second hand

Drugą ręką szamocząc się

nieudolnie przyszywam

guzik Ostre światło razi

mnie Mam wrażenie że

to już było Wielka

kserokopiarka pracuje

bez wytchnienia

I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło

Invisible Mr. Hyde

Dla Darka

Właściwie już nie mieszkam tu Odszedłem

Odwróciłem się Czasem tylko spotykam siebie

tamtego na ulicy Zazwyczaj wtedy biegnie:

spóźniony umówiony Przyglądam się sobie z

rozbawieniem Być niewidzialnym to spora

uciecha Lubię wracać nocą Kiedy tamten ja

zasypia siadam na progu łóżka Przyglądam

się Wtedy jemu śni się anioł o przezroczystych

skrzydłach Biedny Kiedy zamykam oczy on we

śnie leci Lekki swobodny I tak to wygląda

Ja jestem Nikt On już blisko mnie Kiedy

chwyta kartkę otwierają mi się rany na

dłoniach To nie boli Jestem wyrozumiały

i cierpliwy Zazdroszczę mu niewiedzy

Podziwiam jego nadzieję

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klejnocki-elegia-na-smierc-szczegolow-ciemna-zaslona-metne-zwierciadlo/

Tekst opracowany na podstawie: Jarosław Klejnocki, Elegia na śmierć szczegółów - wiersze wybrane, wyd. K.I.T. "Stowarzyszenie żywych poetów", Opole 2012.

Wydawca: Fundacja Wolne Lektury

Publikacja zrealizowana w ramach biblioteki Wolne Lektury (www.wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła, seku.

Okładka na podstawie: Herbstlandschaft. (Beschreibung lt. Quelle), Fanny Churberg, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2025-10-29.