Wincenty Korotyński

Dzień pierwszy wiosny

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Dzień pierwszy wiosny

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Przypisy

5. Wesprzyj Wolne Lektury

6. Strona redakcyjna

Dzień pierwszy wiosny

Zawiośniało wiele mało,

Słonko w górę pnie się,

Po spadlinie woda płynie,

Taje śnieg na strzesie[1].

Z brzaskiem dzionka pieśń skowronka

Rozwesela ludzi —

Och! na gody do swobody

Bóg przyrodę budzi!

Kmieć wesoły, na swe woły

Jarzmo[2] naporządza;

W każdym łonie ogniem płonie

Jakaś nowa żądza.

Smutny stoję!... Serce moje,

Przecz[3] nie bijesz głośniéj?

Czyż się w tobie, jakby w grobie,

Nigdy nie zawiośni?

Wspomnieć miło, co to było

Onegdajszej wiosny!

Człek był inny, tak dziecinny,

Pusty, tak radosny!

Tak śpiewaniem, tak kochaniem

Wszystkie czucia brzmiały,

Że w ramiona, że do łona

Tuliłby świat cały!

Toż z zapałem wzrok mój słałem

W siedziby aniołów;

Dziś się głowa w dłonie chowa,

Ciężka jakby ołów.

Toż piosneczka skowroneczka

Szczęściem pierś zaludni;

Dziś szeleści smutne wieści

Jak w bezwodnej studni.

Toż szalony, na przegony[4]

Z wiatrami biegałem;

Dziś się sunę, jakbym trunę[5]

Wiódł z ojcowskiem ciałem.

Prawda, zima srogo trzyma

Aż — od Listopada;

Ziemia cała skamieniała,

Jak trup sina, blada.

Lecz... czyż przecie wszystko w świecie

Mróz tak ścina, suszy,

Że wyniszcza nawet zgliszcza

Świętych uczuć duszy? ...

Cudów dzieło!... Coś mignęło,

Jakieś ptaszę wieszcze:

„To nie cuda, to ułuda,

To nie wiosna jeszcze!

To nie ona upragniona

„Liczko swe odsłania:

To przedwieśnie[6] — ona wskrześnie

W sam dzień zmartwychwstania!”

Dni pustoty, śnie mój złoty,

Więc mi powrócicie,

Gdy w naturze przejdą burze

Wskrześnie nowe życie?

Więc mi wróci dawne czucie,

Co pogardza znoje,

Dawna wiara, rzewność stara

I kochanie moje?

I myśl łódka, wesolutka

Wyrwie się mieliźnie,

Z objęć burzy się wynurzy

Falom się wyśliźnie?!

Wolaż Boża! — u podnoża

Twego, o Jehowo!

Smutną moję gęśl nastroję

Na piosenkę nową.

I rozgłośnie młodej wiośnie

Piosnka ma wybuja,

Z ludźmi społy[7] i z anioły,

Pod takt: Alleluja!

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. na strzesie — dziś popr. forma Msc.lp: na strzesze. [przypis edytorski]

2. jarzmo — uprząż do orki. [przypis edytorski]

3. przecz (daw.) — dlaczego. [przypis edytorski]

4. na przegony — na wyścigi. [przypis edytorski]

5. truna — dziś: trumna. [przypis edytorski]

6. przedwieśnie — dziś popr.: przedwiośnie. [przypis edytorski]

7. społy (daw.) — wspólnie. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/korotynski-czem-chata-bogata-tem-rada-dzien-pierwszy-wiosny

Tekst opracowany na podstawie: Wincenty Korotyński, Czema chata bogata, tem rada. Kilka poezyj Wincentego Korotyńskiego, nakł. J. Krasnosielski Księgarz, Wilno 1857.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska. Utwór powstał w ramach konkursu "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013", realizowanego za pośrednictwem MSZ RP w roku 2013. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o konkursie "Współpraca w dziedzinie dyplomacji publicznej 2013". Publikacja wyraża jedynie poglądy autora i nie może byc utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Paweł Kozioł.

Okładka na podstawie: paparutzi@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.