Bianka Rolando

Pieśń dwudziesta dziewiąta. Lilith w powietrzu śpiewa do Bianchi

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń dwudziesta dziewiąta. Lilith w powietrzu śpiewa do Bianchi

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Wesprzyj Wolne Lektury

5. Strona redakcyjna

Pieśń dwudziesta dziewiąta. Lilith w powietrzu śpiewa do Bianchi

Bianco, Bianco najdroższa i ukryta ciągle

Zabieram cię ze sobą daleko, pod spód

Tutaj nasze pieśni nie są wysłuchiwane

Prochy żywią się melodiami skruszonymi

Wtul się w me włosy, bo podążamy

przez wiele milionów istnień skrytych

do pasa granicznego, gdzie tajemnica

sekrety ukryte w słowach i pieśniach

Nasze dusze podwójnie rozwarstwione

w ukrytych szczelinach czarny krem wyborny

Znam te szepty prawie modlitewne

w twoim zmęczeniu odnajduję chciwie

Czekałam długo na ciebie tutaj, niuchając

Nocowałam w swej sukni, żywiąc masy

skrawki słodkich korzonków rosnących

na moich dłoniach, na stopach żyznych

zagubił się ich smak, koloryt dawny

dlatego świetnie nadają się na nawóz

o nazwie fabrycznej Evergreen for you

Schowana w swoich dawnych dekoracjach

ze sklejki malowanej odręcznie, heblowanej

Scenografie po spektaklach, kostiumy zużyte

z bandaży, z plastrów przeciwreumatycznych

Mam jeszcze ciepły głos, tylko dla ciebie

Miodne wspomnienia rozświetlonych słów

Czy pamiętasz ich znikome ślady w sobie?

Zdyszana z pośpiechu śpiewam pieśń dla ciebie

Jestem taka pospieszna, jestem pospieszna

ciepła i wielokrotnie zagięta w sobie tutaj

Przenoszę nasze ciężary do cieplejszych krajów

naszą zgniliznę w koronkach ze słów noszę

Sunę z wielkim wysiłkiem do tyłu

trzeba teraz to przeliterować do początku

Moja czarna królewno, porzucona przez siebie

gdzie twój dwór okazały, gdzie twoje służące

których obecności niechybnie oczekiwałaś?

Osuszę twe łzy w biegu szalonym i celowym

Jestem Lilith, pocieszycielka wycofana w dal

Miękkie są nasze zbroje, delikatniejsze niż skóra

cieląt i koźląt ssących daremnie wodę ciepłą

przegotowaną, ostudzoną do temperatury pokojowej

Podatniejsze jesteśmy na rany cięte i rwane

Nie patrz tak na mnie, za głośno spoglądasz

Musimy uważać na fruwające tutaj papiery ścierne

wielkie, atakujące mechanicznie byty roztrzaskane

czasami Gruboziarniste pilnują pól pustynnych

Me kolana są sine od pasów startowych

podchodzenia do lądowania w celach fizjologicznych

Wysycha ma skóra delikatna bez kremów, bez dłoni

Marnotrawię swą urodę w tym pejzażu z tytoniu

Wybielona, chlorowana, w brudzie płukana bielanko

ubrana w litanie do najświętszych serc błyszczących

mają one funkcje odblaskowe, to czyni je migotliwymi

są zdumiewająco funkcjonalne w liściastych lasach

Wleczesz swe gobeliny, którymi się nikt nie interesuje

ani to latające dywany, ani wyborne dekoracje wnętrz

Wyścielają one wysypiska śmieci, pojemniki kradzione

pojemniki na śmieci przywożone jak trofea zwycięskie

Masz przy sobie klasery ze znaczeniami sprzed wojny

między dobrem a złem, drugiej czy dwudziestej dziewiątej

Przyciskasz pieśni do siebie jak ostatni oręż, tarczę rzeźbioną

chroniącą przed pęsetami i dźwigami abstrakcyjnymi

w ścisku, w skrzypieniu, w podnoszeniu wielokrotnym

Uciekając przed zagładą rychłą, chowasz się do kąta

liczysz i odliczasz od tyłu wszystkie wiersze w nadziei

Swoje imię czytasz od tyłu, jak imię przewrócone w śnie

lecz nie znajdziesz nic w tym przeczeniu frywolnej magii

Musisz się tu więc pogodzić z przyciasnymi słowami

z podśpiewkami naszymi sprzedawanymi za grosze

Śpiewane rymy i schematy dla fałszywej gwiazdy

oby swym blaskiem nas balsamowała przed zniknięciem

w zapadniach niepamięci, w niewidoczności pospolitej

Murzyńskie oblicza jednak w nas głęboko spoczywają

odwrócone od posłuszeństwa, powinności dnia-nocy

My, kolonizatorki u bram edenów, przedmieścia rabujące

Jakoś nam tak trudno oddawać to myto za przejście

ze zbiorów naszych, z plonów niezwykle płodnych

trudno dziesięcinę ze słów oddać, przekraczając dalej

tupiemy, podskakując w tańcu na znak buntu przeciwko

w korowodzie cichym, zamkniętym na wszystko wokół

Lecz w środku najgłębiej jest wielki lęk

tłuszczem obrośnięty toczy naszą lotność

Spoczywasz senna przy mnie, ze znużenia, ze snu

Mój złowiony sum cały dnem umorusany, okraszony

ciągle w poszukiwaniu mętnych granic dna stawów

Węgorze czarne prześlizgują ci się między zębami

gdy milczysz, także się kłębią, jak po bitwach morskich

To ich umykanie, zakreślone grzbiety, słowa ze śliny

nie odczytywalne przez wróżbitów ani grafologów

Pochwycam cię, by w ich centrum oś ruchu zanikła

powodując ich nienaturalny chaos i rozwarstwienie

Podzielić je, rozwarstwić precyzyjnie w podroby

na filety bez kręgosłupów dawnych, ości ukrytych

na skóry preparowane i suszone w pełnym słońcu

w popiołach nienasyconych ciągle i zmuszonych

Uważaj, możesz puścić mą wstęgę przez nieuwagę

Splotę więc dla ciebie nosze wygodne w drodze

z mych czarnych tasiemek powiewających i włosów

w powietrzu, co teraz bardziej słonym się wydaje

jego smak czujemy już razem w ustach naszych

ciszej

Kołysane przez szepty i szyfony

przez szepty i szyfony

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-dwudziesta-dziewiata-lilith-w-powietrzu-spiewa-do-bianchi

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.