Albert Samain

Wiosenny wieczór

tłum. Bronisława Ostrowska

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Wiosenny wieczór

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Przypisy

5. Wesprzyj Wolne Lektury

6. Strona redakcyjna

Wiosenny wieczór

Pierwsze zmierzchy wiosenne! Śluby niewyznane!

W ciepłych wiatru powiewach szarfy rozwiązane!

Napowietrzne pieszczoty! cichy nardów kielich,

Nakłoniony z błękitu zwiewem rąk anielich!

Och, jakoweż pragnienia, co dusz głębię mącą,

Tulą biodra kobiece tą linią pragnącą?...

Zachód jest z róż i złota, czar wieje w przestworze,

I miasto dziś wieczorem tak szumi jak morze.

W kwietniowy ogród wiodą uchylone wrota:

Na lekkich drzewach omgła[1] lśni zielono złota.

Lud roboczy po pracy wraca gwarną zgrają,

I pod zmierzchem chodaki miarowo stukają,

Rzekłbyś, ścierają słodkie Weroniki[2] ręce

Twarde czoła w spylenia i potu udręce...

Oto tydzień się kończy, i wraz się rozdzwania,

Rad wieszczący jutrzejsze święto Zmartwychwstania,

Chór dzwonów — rozbujany z starych wież, gotyckich,

Jakby powrotna fala wieków katolickich,

Poruszający w ciche przebudzenia dreszcze,

Co w starych kościach wiarą dotrwało nam jeszcze.

Ale już uśmiechnięta, spowita w zawoje

Noc, noc poganka, wszczyna misteryja[3] swoje,

I złoty nów księżyca w świetlanej okiści[4],

Promienieje wciąż jaśniej i świetniej, i czyściej...

Na rozgorzałe miasto, co ścicha tej chwili,

Rzekłbyś, że dłoń kobieca łagodnie się chyli:

Barwy i szmery gasną w tę jedną godzinę,

Czar wieczoru się kończy i wszystko jest sine.

Niezapomniana chwila, kiedy dusza tłumu

Zda się mrzeć w rytm mrącego dnia ścichłego szumu.

A serce, obrócone ku czułym przygodom,

Wędruje w mroku gwiezdnych latarni nad wodą...

Pierwsze wieczory wiosny! tchy! gorączki senne!

Ciepło rąk! warg tęsknota! spojrzenia promienne!

Zaś Amor, z różą, usty[5] trzymaną wonnemi[6],

I skraj płaszcza za sobą ciągnący po ziemi,

O most nadrzeczny wsparł się pyszny i niedbały

I szukając w kołczanie bystrolotej strzały,

Z cudnych, ślepych swych oczu, które blask rozpala,

Milczący uśmiech rzuca Nocy — co przyzwala.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. omgła — mgła, mgiełka; tu: drobne młode listki na drzewach, rozwijające się z pąków. [przypis edytorski]

2. ścierają słodkie Weroniki ręce / Twarde czoła w spylenia i potu udręce — nawiązanie do motywu św. Weroniki, która ocierała twarz Jezusa podczas jego drogi krzyżowej. [przypis edytorski]

3. misteryja — dziś popr. forma: misteria; tu pozostawiono daw. formę ze względu na rytm. [przypis edytorski]

4. okiść — śnieg a. szron na gałęziach drzew; tu: biały blask wokół księżyca. [przypis edytorski]

5. usty — dziś popr. forma N. lm: ustami. [przypis edytorski]

6. wonnemi — dziś popr. forma N. lm: wonnymi; tu zachowano daw. formę ze względu na rym. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/samain-wiosenny-wieczor

Tekst opracowany na podstawie: Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Dorota Kowalska, Marta Niedziałkowska, Paulina Rzymanek.

Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.