Bolesław Leśmian

Wieczory

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Wieczory

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Wesprzyj Wolne Lektury

5. Strona redakcyjna

Wieczory

Wieczory moje, minione wieczory,

Widmem pierścieni złotych i bransolet

Zdobiące sosen pordzewiałe kory

I brzóz biel nikłą!

Szkarłat i fiolet

Snem powikłanym znoją się na chmurach,

Nim się chmur brzegi mgłą zieleni omszą

I w dym zszarzeją w spalonych lazurach.

Głębina parku staje się znajomszą

Nozdrzom, co węszą całe gniazda woni

W zagąszczach krzewów, bo, nabrzmiałe zmierzchem,

Kwiaty rozpustniej swych pyłów rozpierzchem

Drażnią powietrze, przypadłe do skroni

Ziemi, podziemnym opętanej szałem

I czyhającej na zejście niebiosów

Do jezior głębi...

W uciszeniu białem

Oparów, w nic się złocących powoli,

Włóczy się mrowie snów, przysiąg i losów

Niczyich, własnej zostawionych doli,

Nieprzynależnych, prócz siebie, nikomu!

Dusza w tem mrowiu szuka pokryjomu

Wróżb na dzień zeszły... Zaś dłonie obiedwie,

Choć nieruchome zadumy drzemotą,

Czują się — niby wyciągnięte w złotą

Dal — w taką złotą, że widną zaledwie

Oczom, — że aż się w oczach dzieją zmory!...

Wieczory moje, minione wieczory!

Gdziem was nie widział? Na łąkach, obłokiem

Kwiecia zbryzganych! I w lasu przestrzałach,

To tu — to ówdzie wyszperanych okiem

Wśród pni, zestawnych w dowolne szpalery...

Na kołach wozu, które senny wałach

Słońcu na pokaz wlecze, — wszystkie cztery

W ruchliwy koral mieniąc pracowicie...

Na stepach, kędy niespodziane drzewo

Tak się przestrzeni narzuca obficie,

Że się niebiosom czarna staje wnęka!...

W stodół szczelinie, zaprószonej plewą, —

W szparach opłotów, gdzie przez wybój sęka

Błękit przecieka potajemną strugą

Kropla po kropli — pokrzywom na liście...

Na stogach siana, co, parząc za długo

Zieleń na słońcu, błękitnieje mgliście...

Wśród wierzb, pokłonnych swych gałęzi zwisem

Nurtom ruczajów... I na wzgórzu łysem,

Rudem od szczawiu rdzy i dziennych spiekot...

Na strzech jedwabiu, co, w bociani klekot

Wsłuchane, w gnuśnej grzybieją tęsknocie...

Na zgromadzonem w skrzętny wieniec złocie

Splotów dziewczęcych — i na srebrze starczem

Jakowejś brody wędrownego dziada!...

W zielonych szybach rozszalałych karczem,

Skąd wrzask pijany, wybuchając, wpada

W pobliski cmentarz, co przekrwawia w ponsy

Krzyże przejrzałe i brzóz nagłe wstrząsy

I swych jarzębin ogniste paciory!...

Wieczory moje, minione wieczory,

Pełne zarazy urojonych sprzyjań

Duszy, na żmudny sen o szczęściu chorej

I zasłuchanej w szmer waszych przemijań

Obłoków skrajem!...

Gdziekolwiek zwidziane —

Wszystkie was wlokę w ślad mojego cienia,

Co źdźbłem błękitu kołacze we ścianę

Chaty, wyśnionej stopom w dniu zmęczenia...

Żadnego nie brak! Wszystkie pamięć złocą,

Jako dłoń skąpca wszystek skarb sygnetów, —

Bom zawiekował duszą w fioletów

Waszych mgławicy, zapodzianej w sobie!

Śmierć mi nie będzie wiekuistą Nocą.

Lecz wiekuistym Wieczorem!... Gdy w grobie

Zdziwię się nagle — bezniebny, beztęczny,

Szparom i trafom bylejakim wdzięczny

Za przypomnienie bylejakich rzeczur,

Kałużysk brudnych lub żabich poziewań, —

Zlećcie się ku mnie — złotsze i zaklętsze —

Na ten ostatni, wiekuisty Wieczór,

Na tę ostatnią dolę zanieśpiewań!

Niech mej mogiły zamieszkałe wnętrze

Rozwidnią wasze, purpurowe zorze!

Niech widny Bogu do snu się ułożę

Na wznak — a skronią ugrzęznę w tym błędzie,

Że śmierci niema, nie było, nie będzie!

Są tylko zajścia zórz za ciemne bory...

Wieczory moje, minione wieczory!...

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wieczory

Tekst opracowany na podstawie: Bolesław Leśmian, Sad rozstajny, wyd. J. Mortkowicz, druk W. L. Anczyc i Ska, Warszawa 1912.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła.

Okładka na podstawie: Riding couple, Wassily Kandinsky, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2024-10-02.